จุดที่ 6 ของอักษรเบรลล์

รหัสอักษรเบรลล์ที่ใช้เป็นตัวกำหนดวิธีอ่าน จุดที่ 6 อยู่ด้านล่างขวาของช่องหกจุด รหัสเบรลล์คือกฎที่จับคู่ช่องกับตัวอักษรพิมพ์และเครื่องหมายอื่น ๆ ในอักษรเบรลล์ภาษาอังกฤษ ⠠ เป็นเครื่องหมายตัวพิมพ์ใหญ่ที่วางหน้าตัวอักษร ส่วนอักษรเบรลล์ภาษาเยอรมันใช้รูปแบบเดียวกันแทนอะพอสทรอฟี รหัสเฉพาะทางอาจกำหนดความหมายอื่นให้ได้ อักขระยูนิโคดบันทึกรูปแบบจุด ส่วนรหัสที่ใช้อยู่เป็นตัวกำหนดวิธีอ่าน

อักษรเบรลล์พัฒนาจากระบบของบาร์บิเยร์อย่างไร?

เบรลล์ปรับการเขียนด้วยจุดนูนแบบเดิมให้เป็นช่องที่อ่านได้ด้วยปลายนิ้ว ในปี 1815 ชาร์ลส์ บาร์บิเยร์เผยแพร่ระบบเขียนสิบสองจุดสำหรับผู้ที่อ่านตัวพิมพ์ไม่ได้ รวมถึงผู้พิการทางสายตาและผู้มีสายตาเลือนราง เรื่องเล่าในยุคหลังอธิบายว่าระบบนี้เป็น “การเขียนกลางคืน” ลับทางทหาร แต่การทบทวนเอกสารเก่าในปี 2022 สรุปว่าเรื่องดังกล่าวไม่ตรงกับจุดประสงค์ที่บาร์บิเยร์ระบุไว้ โรงเรียนสำหรับนักเรียนตาบอดในปารีสทดลองใช้ระบบนี้ในปี 1821 นักเรียนใช้จดและกลับมาอ่านข้อความที่จดไว้

ปลายนิ้วเดียวสัมผัสจุดทั้งสิบสองพร้อมกันไม่ได้ เบรลล์จึงลดช่องเหลือหกตำแหน่งที่สัมผัสได้ในครั้งเดียว สิ่งพิมพ์ของเขาในปี 1829 อธิบายระบบสำหรับคำและดนตรี ต่อมาอักษรเบรลล์พัฒนาเป็นรหัสสำหรับภาษาต่าง ๆ และสาขาเฉพาะทาง รหัสอักษรเบรลล์ภาษาอังกฤษฉบับทางการของสหรัฐฯ เผยแพร่ในปี 1932

ถ้ามีคนส่ง ⠠ มาเพียงตัวเดียวหมายความว่าอย่างไร?

⠠ เพียงตัวเดียวแสดงจุดที่ 6; รหัสที่ใช้จะบอกวิธีอ่าน ตรวจดูช่องข้างเคียงและระบุรหัสอักษรเบรลล์ก่อนตีความว่าเป็นเครื่องหมายตัวพิมพ์ใหญ่ อะพอสทรอฟี หรือเครื่องหมายอื่นเฉพาะของรหัสนั้น