ปาเยรอกซีริลลิกแบบประกบ

มันทำเครื่องหมายตำแหน่งที่เยอร์ — ตัวอักษรสระเก่า — ถูกละไว้ ในซีริลลิกสมัยใหม่เยอร์เหล่านั้นหลงเหลือเป็นเครื่องหมายแข็ง ъ และเครื่องหมายอ่อน ь ในตำรายุคแรก นักคัดลอกสามารถบอกว่า 'ที่นี่มีเยอร์' โดยไม่ต้องเขียนตัวอักษรนั้น มีบันทึกว่าเครื่องหมายนี้ใช้บ่อยตั้งแต่ยุคซีริลลิกแรกสุด

หน้าที่ของมันขยายกว้างขึ้นในภายหลัง: นักคัดลอกยังใช้ปาเยรอกเพื่อแยกกลุ่มพยัญชนะที่หนาแน่น ดังนั้นแล้วแต่แหล่งที่มา มันอาจบอกตัวอักษรที่หลุดไป หรือแค่แยกพยัญชนะที่ไม่งั้นจะซ้อนกัน

ปาเยรอกไม่ใช่เครื่องหมายกำกับซีริลลิกทั่วไป

การอ่านมันขึ้นกับประเพณีที่ทำซ้ำ ในโปลูอุสตัฟ — ลายมือหนังสือซีริลลิกเก่า — และในสิ่งพิมพ์ยุคแรก มันแทนเครื่องหมายแข็งหรืออ่อนที่หายไป และการใช้ในเชิร์ชสลาโวนิกก็ไม่เหมือนกันหมด: หนังสือพิธีกรรมที่พิมพ์บางเล่มแสดงเครื่องหมายนี้ ขณะที่งานพิมพ์ยุคซินอดว่ากันว่าไม่ใช้

แยกมันออกจากรูปแบบยืนเดี่ยว ꙿ และจากทิลเดอแนวตั้ง ◌̾ — ทั้งสองเป็นตัวอักษรคนละตัว เมื่อถอดต้นฉบับ ต้นฉบับมือเขียน ฉบับพิมพ์ หรือข้อกำหนดฟอนต์จะเป็นผู้กำหนดรูปแบบที่ถูกต้อง รักษาเครื่องหมายที่แหล่งนั้นใช้จริงไว้

ทำไมปาเยรอกอยู่เหนือพยัญชนะ?

ตัวอักษรฐานมาก่อน และปาเยรอกอยู่บนมัน คำอธิบายยุคเก่าวางมันเหนือพยัญชนะตัวก่อนหน้า มักเลื่อนไปทางขวาของกึ่งกลางเล็กน้อย ฟอนต์เป็นผู้จัดตำแหน่ง — เครื่องหมายที่หลุดจากกึ่งกลาง ลอยตัว หรือกลายเป็นรูปอักษรอื่น หมายถึงฟอนต์รองรับไม่ครบ ไม่ใช่ความหมายที่ต่างไป