Łącząca cyfra trzy pisma grantha

Nie: zmienia sposób śpiewania, nie liczenie. 𑍩 to granthański znak svara, czyli zapis wysokości głosu, umieszczany nad sylabą lub cyfrą podczas recytacji sanskrytu i śpiewu Sama Wedy. Do zwykłego liczenia w piśmie grantha używa się cyfr tamilskich; ten znak należy do osobnego systemu zapisu wedyjskiego.

Pismo grantha wywodzi się z brahmi. Jego formy pośrednie są poświadczone we wczesnych inskrypcjach Pallawów z IV wieku n.e. Później służyło do zapisu sanskrytu w południowych Indiach, gdzie mniejszy zestaw liter tamilskich utrudniał rozróżnianie niektórych sanskryckich głosek. Współczesna postać grantha należy do okresu po XIII wieku n.e. W późniejszych tekstach mieszano grantha i tamil, między innymi w Manipravalam, literackiej tradycji łączącej sanskryt z tamilskim.

Co oznacza 𑍩 w zapisie wedyjskim?

W recytacji oznacza anudatta, a w śpiewie Sama Wedy — tritiya svara. To nie są sprzeczne definicje: właściwy odczyt zależy od sposobu wykonania tekstu. Badanie granthańskiego rękopisu Rygwedy, innej Wedzie zapisanej po sanskrycku, opisuje pokrewne znaki pomagające recytującym śledzić zmiany dźwięków podczas śpiewu.

Dlaczego ta trójka wygląda, jakby wisiała?

Potrzebuje sylaby lub cyfry jako podstawy. 𑍩 występuje po podstawie w kolejności tekstu, ale jest rysowany nad nią. Jeśli krój pisma lub silnik tekstowy nie umie prawidłowo ustawić znaków grantha, może się przesunąć albo zniknąć.

Inne znaki svara w piśmie grantha również mogą być umieszczane nad tą samą podstawą. Odczytuj 𑍩 jako zapis dołączony do innego znaku, a nie samodzielną cyfrę.