Łączący znak X poniżej

Oznacza dodatkowy szum lub brzęczenie w specjalistycznej transkrypcji fonetycznej. PHOIBLE, baza danych inwentarzy dźwięków języków, używa go przy mlasku uwalnianym z syczącym szumem, samogłosce, w której wąski przepływ powietrza brzęczy, albo przy spółgłosce szczelinowej (tworzonej przez przepuszczanie powietrza przez wąską szczelinę), która nie ma własnego znaku. Przy mlasku język tworzy dwa zwarcia; w udokumentowanym przykładzie ͓ występuje po znaku mlasku ǃ, a nie po symbolu zwarcia położonego dalej z tyłu. Dokładne odczytanie zależy od przyjętej notacji.

Uralski alfabet fonetyczny (UPA) to specjalistyczny system zapisu szczegółów wymowy języków z rodziny uralskiej, do której należą między innymi fiński i węgierski. Fiński językoznawca Eemil Nestor Setälä opublikował go w 1901 roku, a przykład UPA z 1977 roku już zawiera ten znak. PHOIBLE używa go też w odrębnej konwencji obok Międzynarodowego Alfabetu Fonetycznego (IPA), innego systemu zapisu dźwięków mowy. Unicode zakodował ten znak w 2003 roku; ta data dotyczy kodowania cyfrowego, a nie wynalezienia znaku.

Jak wpisać łączący znak X poniżej?

Wstaw go bezpośrednio po znaku dźwięku, który modyfikuje. Użyty samodzielnie może nie połączyć się z żadnym znakiem.

Kropkowane kółko w niektórych tabelach znaków zastępuje znak podstawowy; nie jest częścią tego znaku. Krój pisma i sposób wyświetlania tekstu określają jego położenie względem podstawy, więc wysokość i wyrównanie mogą się różnić.