Spijkerschriftteken Zig

Het teken heeft meerdere lezingen; de context bepaalt welke bedoeld is. Tekenlijsten verbinden 𒍨 met de Soemerische transcripties zig (‘opstaan’), haš₂ (‘dij’) en zib₂ (‘ezelbit’ of ‘markering’). Een nieuw-Assyrische vermelding geeft zig ook de betekenis ‘drempel’. De cursieve vormen zijn transcripties van oude woorden, geen vertalingen.

𒍨 vs 𒍣: 𒍣 is het aparte teken ZI, verbonden met de Soemerische lezing zig₃ (‘opstaan’). Een gedeelde lezing maakt de tekens niet uitwisselbaar; bepaal het teken aan de hand van de oorspronkelijke tekst of een tekenlijst.

Waar komt 𒍨 vandaan?

Het hoort bij een tekentraditie die eeuwenlang veranderde. Tekenlijsten noemen het ZIG (ook ZIK) en analyseren het als NINDA₂ × EŠ: een catalogusbeschrijving van de onderdelen, geen vertaling.

Het oudste complete Mesopotamische spijkerschriftsysteem is aangetoond in Uruk IV, rond 3500–3200 v.Chr., toen steden schrift gebruikten voor bestuur. Rietstiften drukten tekens in klei en veranderden picturale vormen in wigvormige afdrukken. Later namen Soemerische, Akkadische en naburige schrijverstradities het tekenrepertoire over en vormden het opnieuw. Dit is de geschiedenis van het systeem, niet de ontstaansdatum van 𒍨.

Hoe typ ik 𒍨?

Een spijkerschriftinvoermethode of HTML-verwijzing kan het invoeren. Een spijkerschriftprogramma kan een transcriptie uit een tekenlijst omzetten; op een gewoon toetsenbord geeft zig Latijnse letters, niet dit teken. Gebruik in HTML 𒍨.

Verschijnt het als een leeg vierkant, gebruik dan een lettertype met spijkerschriftondersteuning. Historische lettertypen kunnen tekens in stijlen uit verschillende perioden weergeven; een andere omtrek betekent niet automatisch een ander teken.