Devanagari-gravis

Het markeert Vedische toon in Sanskriet dat met Latijnse letters is geschreven.

Vedisch Sanskriet gebruikte toonverschillen bij het reciteren; gewone teksten in klassiek Sanskriet laten die meestal ongemarkeerd. Pāṇini, een Indiase grammaticus, beschreef de accentregels. Svarita betekent hier een dalende of gemengde toon.

De Devanagari-gravis in Latijnse transliteratie is een oudere drukconventie: Whitneys grammatica uit 1889 gebruikte een gravis voor svarita. Unicode codeerde ॓ later voor dit gebruik met Latijnse letters.

Waarom werkt dit niet als een Vedisch Devanagari-accent?

Het mist de vormgevingseigenschappen die Vedische tekens in Devanagari positioneren.

Vedische notatie in Devanagari gebruikt tekens zoals ॑ en ॒. Grantha, een ander schrift voor Sanskriet, en andere Vedische tradities gebruiken andere accentvormen en plaatsingen. Unicode 18.0 zegt dat dit accentpaar voor Latijnse transliteratie was bedoeld, raadt gebruik met Devanagari af en beveelt in plaats daarvan algemene combinerende accenten aan.

In Unicode 18.0 heeft dit teken geen eigenschappen voor Indic-vormgeving. Zonder basisletter kan een programma een gestippelde cirkel tonen; bij Devanagari kan het los lijken te hangen of onverwacht staan. Dat is een weergave-effect, geen tooninstructie.