Grijnzend gezicht

Een simpele grijns met open mond: vriendelijk, zonder verborgen code. De ogen onderscheiden hem van zijn buren. 😃 heeft grote ogen en 😄 lachende ogen; 😀 houdt open, neutrale ogen en is daarmee de simpele allround-grijns van de reeks — vrolijk, niet stralend. De tekening verschilt per platform, dus zie dat als richtlijn, niet als wet.

Wat betekent het als iemand je 😀 stuurt?

Lees de zin erbij, niet het gezicht. Bij goed of neutraal nieuws: letterlijk nemen. Bij de eigen kleine ramp van de afzender (‘morgen drie deadlines 😀’) is het grappig doorbijten. Bij kritiek op jou verzacht het. Een experiment in een werkcontext met 😀 vond dat een grijns bij negatief nieuws de afzender minder bekwaam liet lijken; de onderzoekers denken dat de mismatch ook onoprecht kan overkomen.

Wie het stuurt telt ook. Oudere familieleden bedoelen het vaak gewoon gemeend. Veel jongeren uiten echte vreugde met 😭 of 💀, dus een simpele grijns van hen is eerder droog-ironisch. Cultuur speelt mee: een studie onder WeChat-gebruikers in China vond dat jongere deelnemers een lachend emoji vaker als onbeleefd lazen dan oudere.

Waar komt 😀 vandaan?

Van Japanse telefoon-emoji en oudere getypte smileys. Niemand bedacht het idee in z’n eentje; het groeide uit eerdere plaatjes en toetsenbordgezichtjes. De vroegst gedocumenteerde telefoonset, 90 emoji, verscheen op 1 november 1997 op een Pioneer-toestel van de provider die later J-Phone en daarna SoftBank heette; emoji-achtige pictogrammen op handapparaten bestonden al in 1988–1990. Net als getypte gezichtjes zoals :-) gaven die plaatjes korte berichten een toon.

Japanse providers hadden deels overlappende maar onverenigbare sets, en de standaardisering door Unicode liet zulke gezichtjes tussen telefoons reizen. 😀 zelf kwam in Unicode 6.1, een versie na 😃 en 😄 — de simpele grijns was de late opvuller, niet het origineel.