Javaanse letter e

Het schrijft een zelfstandige e-klinker. De meeste Javaanse medeklinkers hebben een inherente klinker; ꦌ schrijft e zonder medeklinker. Het hoort bij aksara swara, de groep zelfstandige klinkerletters. In modern Javaans kunnen die eigennamen en leenwoorden onderscheiden van gewone woorden. Het e-teken ꦺ, taling genoemd, wordt aan een medeklinker toegevoegd.

Inscripties tonen dat Oudjavaans in Midden-Java werd geschreven in 743 CE en 787 CE. Die jaartallen documenteren de oudere, aan Kawi verwante traditie, niet een bewaard gebleven voorbeeld van precies deze moderne letter.

Hoe veranderde het Javaanse schrift?

Het Javaanse schrift ontwikkelde zich uit Kawi, binnen een schrifttraditie die via Pallava teruggaat op Brahmi. Het werd gebruikt voor religieuze teksten, wetten, heldenverhalen en morele of historische lessen. Tussen de 14e en 15e eeuw maakte Kawi plaats voor Javaans; van de 15e eeuw tot het begin van de 20e eeuw was het Javaanse schrift alledaags in gebruik.

In 1928 werd Bahasa Indonesia de nationale taal van Indonesië; het Javaanse schrift bleef tot ongeveer 1945 in Java in gebruik. Toen het Latijnse schrift terrein won, nam het dagelijkse gebruik af, maar ꦌ behield dezelfde spellingfunctie.

Het Javaanse schrift is ook gebruikt voor Sanskriet, Sundanees en Sasak. Het Balinese schrift deelt deze geschiedenis en is eveneens gebruikt om Kawi te schrijven. Die historische verwantschap maakt ꦌ niet tot een Balinese letter.