Znak 18BE6 małego pisma kitańskiego

Nazwa to etykieta punktu kodowego, a nie słowo kitańskie. Unicode nadaje nazwy według kolejności punktów kodowych, więc etykieta nie podaje wymowy ani tłumaczenia. Pismo kitańskie zostało odczytane tylko częściowo i łączy znaki znaczeniowe ze znakami dźwiękowymi. Znak dźwiękowy może wymagać pozostałych znaków w grupie tworzącej słowo. Przypisuj temu znakowi dźwięk lub znaczenie tylko na podstawie udokumentowanej transkrypcji i otaczającego ciągu.

Do czego służyło małe pismo kitańskie?

Powstało, by zapisywać język kitański. Według tradycyjnego przekazu Yelü Diela stworzył małe pismo około 925 roku, po tym, jak poseł nauczył go pisma ujgurskiego. Najstarszy datowany przykład w opublikowanej chronologii pochodzi z 983 roku.

Większość zachowanych przykładów to epitafia nagrobne; inne znajdują się na pomnikach, ścianach, brązowych lustrach, żetonach, monetach niebędących w obiegu i jadeitowym pucharze. Pismo było używane w okresach Liao, Zachodniego Liao i Jin; jego ogólną funkcją nadal był zapis języka kitańskiego. Wielkie i małe pismo dżurdżeńskie czerpały później z wzorów kitańskich; małe pismo dżurdżeńskie powstało w 1138 roku.

Dlaczego 𘯦 wyświetla się jako kwadrat?

Kwadrat oznacza, że czcionka nie ma widocznego glifu tego znaku. Pismo kitańskie tradycyjnie układano w pionowe kolumny, czytane z góry na dół i porządkowane od prawej do lewej. Znaki dźwiękowe często tworzą grupy od dwóch do ośmiu znaków składających się na słowo; ich rozmieszczenie podlega regułom.

Unicode opisuje również poziomy zapis w grupach i prosty zapis liniowy. Kwadrat zastępujący brakujący glif to błąd wyświetlania, a nie inne odczytanie 𘯦.