Linear B İdeogramı Kap B228

Bir kap ya da saplı bir aleti gösterir, ancak nesne tartışmalıdır.

En net kanıtı, MÖ 13. yüzyıldan kalma Pylos’taki PY Ta 709.1 kil tabletidir. Yanına yazılan sözcük po-ro-e-ke-te-ri-ja, “dışarı çekmeye yarayan bir alet” olarak çevrilir. Bu, saplı bir aleti akla yatkın kılar ama tek bir nesne adı vermez.

Daha geniş Linear B geleneği Knossos’ta MÖ 1450 dolaylarında ortaya çıkar ve Miken Yunancası’nı yazmak için daha eski Linear A görsel geleneğini uyarlar. B228 saray muhasebesinden gelir, süslemeden değil.

Katipler 𐃷’ü neden kullandı?

Saray katiplerinin ekipman ve malların envanterini tutmasına yardımcı oldu.

Linear B tabletleri Tunç Çağı muhasebesidir: mal, sunu ve ekipman envanterleri. Aynı Pylos envanterinde B228, taşınabilir ocaklarla ilişkili kaplar ve aletler arasında durur. İşlevi defterdeki bir kalemi işaretlemekti, bir heceyi hecelemek değil.

Pylos’ta katipler kap tiplerini oran ve sap, taban, ağız gibi ayrıntılarla ayırt ederdi; bu yüzden hızlı bir taslak bile nesnenin modern adı belirsiz kalsa da kesin bir envanter kategorisi taşıyabilirdi.

Neden “kap” deniyor?

“Kap” bir katalog etiketidir, kesin bir çeviri değildir.

Araştırmacılar işareti *228 VAS olarak kaydeder — vas, Latince “kap” demektir. Pylos tableti ona işlev temelli bir ad verirken diğer kap işaretleri su, ayak ya da saplara göre adlandırılmıştır; bir çalışma bu aleti ateş tavası olarak okur. “Kepçe” ve “ateş tavası” birer ihtiyat payı ister.

Akraba biçimler önemlidir ama basit bir soy ağacı değildir: Girit Hiyeroglifi, Linear A ve Linear B aynı görsel malzemeyi paylaşır; Unicode, sonraki Kıbrıs hece yazısını Linear B ve Kıbrıs-Minos geleneğiyle akraba sayar. Benzer ateş tavaları Kıbrıs’ta MÖ 6.–4. yüzyıllarda da sürdü — bu nesnenin tarihidir, B228’in canlı bir işaret olarak kaldığının kanıtı değil.