wiskundige vette kleine r

De formule bepaalt de rol; het vet onderscheidt de letter van een gewone variabele.

Veel teksten over natuurkunde en toegepaste wiskunde gebruiken een vette r in vectornotatie: een vette kleine letter staat voor een vector, een grootheid met grootte en richting. De definities van de auteur bepalen nog steeds wat 𝐫 aanduidt.

Wiskundige vetdruk ontstond als drukconventie, niet als letter met één vaste betekenis. In 1881 gebruikte wiskundige J. Willard Gibbs kleine Griekse letters voor vectoren en kleine Latijnse letters voor scalairen (enkele getallen). Het leerboek van Edwin B. Wilson uit 1901 maakte Clarendon, een zware vette letter, invloedrijk voor vectoren en gewone letters voor scalairen; een gewone A kon ook de lengte van de vette A aanduiden. In het boek van wiskundige Hermann Weyl uit 1921 stond een vette x voor een vector en een x met subscript voor een component. De rol volgde de conventies van elk werk.

Waarom kan vette r een gewone r worden?

Compatibiliteitsnormalisatie kan 𝐫 veranderen in een gewone r.

Unicode behandelt wiskundige alfabetten in formules als verschillende rollen, niet als versiering. NFKC, een compatibiliteitsvorm voor soepel vergelijken, zet wiskundige vette letters echter om in gewone Latijnse letters. Zo wordt 𝐫 een r en verdwijnt het typografische onderscheid. Gebruik voor gewone tekst de tekstopmaak; Unicode reserveert deze gestileerde alfabetten voor wiskundige en technische notatie.