Nüshu-teken

Het schrijft een gesproken lettergreep, geen vast woord. De Jiangyong-uitspraak wordt geschreven als tciong44; de context maakt duidelijk om welk woord het gaat.

Hoe ontwikkelde Nüshu zich?

Vrouwen gebruikten het om hun lokale taal te schrijven. Nüshu groeide uit Chinese karaktervormen die waren aangepast aan de taal van Jiangyong. Plattelandsvrouwen met weinig toegang tot formeel Chinees lees- en schrijfonderwijs gebruikten het voor gedichten, liederen, brieven aan zusters door keuze (gekozen zustergezellen) en huwelijksboeken voor de derde dag, geschenken voor de bruid drie dagen na de bruiloft. Een bronzen munt uit het Taiping Hemelse Koninkrijk, een opstandige regering in China, uit 1851–1864 is het oudste bekende voorwerp; het eerste schriftelijke verslag over het schrift dateert uit 1933.

Later kreeg het schrift ook een rol in het behoud van erfgoed: China registreerde Nüshu in 2002 als documentair erfgoed en in 2006 als nationaal immaterieel cultureel erfgoed.