เครื่องหมายคั่นศารทา

ใช้แสดงขอบเขตภายในข้อความ ไม่ใช่จุดจบประโยค

ในต้นฉบับมีการทำเครื่องหมายที่ขอบเขตระหว่างคำและจุดแบ่งส่วนอื่น ๆ เพียงบางแห่ง ส่วนหลายจุดไม่ได้ทำเครื่องหมายไว้ สัญลักษณ์นี้ช่วยให้อ่านข้อความที่เขียนต่อเนื่องกันได้ แต่ไม่ได้แทนช่องว่างทุกตำแหน่ง

อักษรศารทาพัฒนามาจากอักษรพราหมีคุปตะ ซึ่งเป็นระบบอักษรเก่าแก่กว่าในเอเชียใต้ ผ่านช่วงหนึ่งที่เรียกว่ากุฏิลา ตัวอย่างยุคแรกปรากฏบนศิลาจารึกและเหรียญ ส่วนตัวอย่างยุคหลังพบในต้นฉบับ อักษรตักรีและลันดาเป็นระบบอักษรที่เกี่ยวข้องกัน