Komponent tangucki 161

To element strukturalny, a nie samodzielne słowo tanguckie. Nazwa Komponent 161 oznacza część używaną do indeksowania, opisywania i badania pełnych znaków tanguckich. Numer nie określa stałego znaczenia ani wymowy. Rola elementu zależy od całego znaku i może się zmieniać w zależności od jego położenia.

Pismo tanguckie opracowano w XI wieku dla Zachodniej Xii, średniowiecznego państwa położonego w północno-zachodniej części dzisiejszych Chin. Wzorowano je na piśmie chińskim i kitańskim, ale służyło do zapisu języka tanguckiego, a nie chińskiego. Używano go w dokumentach urzędowych i przekładach tekstów buddyjskich. Zachowane rękopisy z okresu od połowy XI do początku XIII wieku obejmują teksty prawne, kodeksy oraz dzieła konfucjańskie i buddyjskie.

Morze znaków, tangucki słownik rymów z XII wieku, analizuje pełne znaki, porównując ich elementy z częściami innych znaków. Najpóźniejsza znana inskrypcja tangucka pochodzi z 1502 roku.

Jak wprowadzić i wyświetlić ten znak?

Użyj szesnastkowego wprowadzania Unicode, a potem sprawdź czcionkę. W edytorze obsługującym szesnastkowe wprowadzanie Unicode wpisz 188A0 i zatwierdź znak; kombinacja klawiszy zależy od edytora. W kodzie HTML 𘢠 oznacza ten znak.

Wprowadzanie i wyświetlanie to osobne kwestie. Do wyświetlania znaków tanguckich potrzebna jest obsługująca je czcionka. Referencyjny glif Unicode jest wzorem, a nie jedynym dopuszczalnym rysunkiem, więc obsługujące go czcionki mogą różnić się szczegółami kresek. Jeśli widzisz kwadrat, znak może być zapisany poprawnie, mimo że obecna czcionka nie zawiera jego glifu.