Element tangucki 593

Nie — to oznaczenie używane przy analizie znaków.

Nazwa „element pisma tanguckiego 593” oznacza składnik strukturalny służący do opisywania lub indeksowania większych znaków tanguckich. Nie ma on wiarygodnego, samodzielnego tłumaczenia.

Słowniki tanguckie mogą różnie porządkować elementy znaków, dlatego numer należy do systemu wyszukiwania i nie określa znaczenia znaku.

Dlaczego powstało pismo tanguckie?

Zaczęło się jako projekt państwowy i służyło administracji oraz religii.

Według przekazów historycznych pismo tanguckie powstało w 1036 roku za panowania Li Yuanhao, władcy tanguckiego państwa Xixia. Było częścią budowy państwa i służyło do oficjalnej korespondencji. W 1038 roku powołano komisję do tłumaczenia pism buddyjskich na język tangucki. Przekładano też chińskie utwory, między innymi teksty świeckie, wojskowe i literackie.

Tangucki rękopis zachowany w Khara-Khoto pochodzi prawdopodobnie z XII lub początku XIII wieku i pokazuje pismo w przepisanej książce. Na formę znaków tanguckich wpłynęły chińskie zasady łączenia elementów pisma; sąsiednie pisma kitańskie, używane przez inny lud regionu, stanowią udokumentowany punkt porównania historycznego. Współczesne słowniki i badania wykorzystują systemy elementów pochodzące z kilku tradycji badawczych, zebrane w zestawie komponentów Unicode.

Jak wpisać 𘩐?

Użyj wprowadzania Unicode; zwykła klawiatura może nie mieć osobnego klawisza.

Skorzystaj z metody wprowadzania obsługującej pismo tanguckie; dokładne kroki zależą od systemu i edytora.

Wybrana czcionka decyduje o widocznych kreskach.