อักษรสินธี d มีจุดด้านล่าง

เสียง d ก้องที่ออกโดยม้วนปลายลิ้นไปด้านหลัง ในภาษาสินธี ડ เป็นเสียง d แบบม้วนลิ้น โดยปลายลิ้นจะงอไปด้านหลังเล็กน้อยขณะออกเสียง รูปอักษรมีพื้นฐานจาก د ซึ่งเป็นอักษรดาลในภาษาอาหรับสำหรับเสียง d ทั่วไป แล้วเพิ่มจุดด้านล่าง การแทน ડ ด้วย د จะทำให้พยัญชนะเปลี่ยนไป

ในคำอย่าง ડેલ («นกยูงตัวเมีย») และ ડاکَ («องุ่นดำ») ડ ใช้แทนพยัญชนะต้น ความหมายมาจากทั้งคำ ส่วนอักษรสินธีที่มีรูปใกล้กันอย่าง ڏ และ ڍ แทนเสียงคล้าย d แบบอื่น

ทำไมภาษาสินธีจึงใส่จุดใต้ د?

จุดนี้ใช้แยกพยัญชนะสินธีที่ د ไม่ได้แสดง ระบบเขียนสินธีที่ดัดแปลงจากอักษรอาหรับเพิ่มรูปอักษรสำหรับเสียงที่ภาษาอาหรับไม่ได้แยก ระบบเขียนค่อย ๆ พัฒนาขึ้น บันทึกประวัติศาสตร์สินธีฉบับหนึ่งกล่าวถึงการเขียนอาหรับ-สินธีราว ค.ศ. 864 และตัวอย่างใช้ د ในตำแหน่งที่ปัจจุบันเขียนเป็น ડ รูปแบบต่าง ๆ ใช้ควบคู่กันก่อนมีการเผยแพร่มาตรฐานที่อังกฤษสนับสนุนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1853

ภาษาสินธียังเคยเขียนด้วยอักษรเทวนาครี คุดาวาดี และโคจคี แต่ ડ อยู่ในธรรมเนียมการเขียนด้วยอักษรอาหรับ อักษรเดียวกันนี้ยังเกี่ยวข้องกับงานเขียนภาษาเปอร์เซียยุคต้นและภาษามาลากาซี