Banjo

Çoğunlukla çalgının kendisinden çok banjo müziği ya da kırsal bir hava.

🪕 gönderenlerin çoğu banjo çalmaz. Emoji bir tarzı temsil eder: bluegrass (akustik telli çalgılarla çalınan Amerikan kök müziği), country, folk ya da İrlanda halk müziği. Çalma listesi adlarında, festival paylaşımlarında, kamp ateşi gecesi fotoğraflarında ve "kovboy moduna geçtim" şakalarında görülür. Banjo çalan biri ise kelimenin tam anlamıyla kullanır: ders, yeni çalgı, sahne.

Tonu neşeli ve biraz taşralıdır. Ama birinin memleketi ya da köylü kökeniyle alay eden bir sözün yanında "geri kalmış köylü" klişesine dönüşür; çevresindeki kelimelere dikkat edin.

Banjo tam olarak nedir?

Gövdesi tahta kutu değil, davul olan telli bir çalgı.

Gitarın telleri oyuk ahşap gövde üzerinde titreşir; banjonun telleri ise yuvarlak bir çembere gerilmiş zarın üstünden geçer, tıpkı davul derisi gibi. Teller çekildiğinde zar titrer ve yüksek, parlak, çabuk sönen bir ses çıkar. Klasik Amerikan banjosunun beş teli vardır; beşincisi kısa ve incedir, parmak mızraplarıyla Earl Scruggs'ın bluegrass'ta ünlü ettiği hızlı tarzda çalınır. Dört telli banjo ise İrlanda müziğinde ve erken cazda pena ile vurulur.

Kökleri Afrika'dadır. Karayipler'de ve ABD'nin güneyinde köleleştirilmiş Afrikalılar, akonting gibi Batı Afrika çalgılarını örnek alarak su kabağı gövdeli lavtalar yaptı; gezginler bunları 18. yüzyılda anlatıyordu. 19. yüzyılda beyaz sanatçılar banjoyu yüzlerini siyaha boyayarak sahnelenen "minstrel" gösterilerine taşıdı; oradan country müziğe ve 1940'larda bluegrass'a geçti. Yirminci yüzyılın büyük bölümünde beyaz kırsal kesimin çalgısı sayıldı ve Siyah tarihi unutuldu.

Bu tarih bugün geri kazanılıyor: Rhiannon Giddens gibi müzisyenler Siyah telli grup geleneğini sahneye geri getiriyor; Giddens, Beyoncé'nin 2024 tarihli country albümü Cowboy Carter'da banjo çaldı.