วงเล็บครึ่งมุมล่างขวา

ปิดช่วงข้อความที่บรรณาธิการทำเครื่องหมายไว้ในตำราโบราณ นักวิชาการที่ตีพิมพ์ข้อความโบราณบนกระดาษปาปิรุส ศิลา หรือแผ่นดินเผา ใช้วงเล็บแยกสิ่งที่ปรากฏอยู่บนวัตถุจริงออกจากสิ่งที่ตนเติมเข้าไป วงเล็บเหลี่ยม [ ] หมายถึงข้อความที่หายไปซึ่งบรรณาธิการกู้คืน ส่วนวงเล็บครึ่งเหลือไว้เพียงมุมเดียว ในฉบับชำระปาปิรุสภาษากรีก คู่ล่าง ⸤…⸥ มักครอบคำที่เติมจากสำเนาอื่นที่ยังเหลืออยู่ของข้อความเดียวกัน ในฉบับชำระอักษรรูปลิ่ม (อักษรของเมโสโปเตเมียโบราณ) คู่บน ⸢…⸣ ใช้บอกอักษรที่ชำรุดแต่ยังอ่านได้บางส่วน

ธรรมเนียมเหล่านี้ถูกรวบรวมเป็นมาตรฐานในระบบไลเดิน ชุดเครื่องหมายบรรณาธิการที่ตกลงกันในปี 1931 แม้รายละเอียดยังต่างกันไปในแต่ละฉบับ แต่ละฉบับจะอธิบายเครื่องหมายไว้ในบทนำ Unicode บรรจุวงเล็บครึ่งทั้งสี่ไว้เพื่อให้พิมพ์และค้นหาข้อความแบบนี้ได้เหมือนข้อความทั่วไป