Litera cham da

To spółgłoska używana w piśmie czamskim.

Nazwa „da” określa literę; samo ꨕ nie tworzy czamskiego wyrazu. Czamskie pismo jest abugidą: systemem, w którym spółgłoski mają samogłoskę wrodzoną, a inne znaki modyfikują sylabę. Znaki samogłoskowe i inne oznaczenia mogą znajdować się przed spółgłoską, nad nią, pod nią lub za nią.

Historia pisma czamskiego wiąże się z indyjskim pismem brahmi i tradycją pisma pallawa-grantha. Wczesna pokrewna forma jest łączona z kamienną inskrypcją z Võ Cạnh, datowaną na około IV wiek n.e. Katalog wskazuje C.174 jako najstarszą inskrypcję staroczamską w szerszym zbiorze obejmującym około 500–1500 n.e. Inskrypcje czamskie i sanskryckie zawierają zapisy dotyczące świątyń; czamskie rękopisy przechowują teksty religijne i historyczne. Wschodnia i zachodnia tradycja czamska są spokrewnione, ale odrębne.

Dlaczego ꨕ wygląda inaczej w różnych krojach pisma?

Przykładowy kształt Unicode nie jest obowiązującym wzorem.

Tabela Unicode dla pisma czamskiego pokazuje kontur referencyjny, a nie narzucony kształt. Kroje pisma mogą różnie rysować literę; krój bez obsługi pisma czamskiego może wyświetlić pusty obszar albo symbol brakującego znaku.

W wyrazie znaki samogłoskowe i inne oznaczenia łączą się z ꨕ, tworząc sylabę. Silnik składu — oprogramowanie rozmieszczające oznaczenia wokół liter — układa je przy spółgłosce. Brak obsługi w kroju lub silniku może zaburzyć wyświetlanie.

Jak wpisać ꨕ?

Użyj metody wprowadzania tekstu przeznaczonej do pisma czamskiego.

Fonetyczny układ RUMIX w iCham zamienia naciśnięcia klawiszy łacińskich na pismo czamskie po zatwierdzeniu wejścia klawiszem Space lub znakiem interpunkcyjnym. Przykład z instrukcji, adei + Space → ꨀꨕꨬ, zawiera tę literę w pełnej sekwencji czamskiej.

Metoda wprowadzania określa zapisane znaki, a krój i skład tekstu — ich wygląd. Jeśli sekwencja wygląda nieprawidłowo, sprawdź wszystkie trzy elementy.