ลูกศรลงแบบประกอบ

ในระบบเขียนของเลปซิอุสและ Teuthonista เครื่องหมายนี้ปรับเสียงของตัวอักษรก่อนหน้า

เครื่องหมายนี้เป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมการถอดเสียงในศตวรรษที่ 19 ที่เกี่ยวข้องกับเลปซิอุส ระบบของเขาซึ่งอิงอักษรละตินใช้รูปคารอนกับแอ็กเซนต์เฉียบเพื่อแยกความแตกต่างของการออกเสียง การถอดเสียงภาษาถิ่นเยอรมันและออสเตรียพัฒนาขึ้นราวปี 1900 และมีการปรับปรุง Teuthonista ในปี 1924–1925 ระบบที่เกี่ยวข้องยังใช้บันทึกภาษาถิ่นกลุ่มโรมานซ์ในสวิตเซอร์แลนด์และอิตาลีด้วย ในระบบเหล่านี้ s᪳, z᪳ และ c᪳ แทนเสียงซ่าที่ออกเสียงระหว่างปุ่มเหงือกกับเพดานแข็ง โดยแยกเสียงเสียดแทรกที่มีแรงเสียดทานต่อเนื่องจากเสียงกักเสียดแทรกที่เริ่มด้วยการปิดกั้นแล้วปล่อยเป็นแรงเสียดทาน Unicode เข้ารหัสระบบเขียนเก่านี้ภายหลัง จึงไม่ใช่จุดกำเนิดของมัน

รูปร่างคล้ายลูกศรไม่ได้บอกทิศทาง: เมื่อใช้ตัวเอียง คารอนกับแอ็กเซนต์เฉียบดูเหมือนเป็นเครื่องหมายเดียวกัน ในปี 2025 Unicode แนะนำให้ใช้ตัวอักษรหลัก ตามด้วยคารอนประกอบและแอ็กเซนต์เฉียบประกอบที่แยกกัน สำหรับการถอดเสียงภาษาถิ่นโครเอเชีย

ป้อนอย่างไร และทำไมตำแหน่งจึงเลื่อนได้?

ต้องวางต่อจากตัวอักษรหลัก และไม่มีวิธีอ่านทั่วไปเมื่ออยู่เดี่ยว ๆ วางเครื่องหมายหลังตัวอักษรที่ต้องการปรับ โปรแกรมแก้ไขที่รองรับ Unicode อาจรับ U+1AB3 ผ่านการป้อนรหัสจุด แต่ปุ่มที่ใช้ขึ้นอยู่กับโปรแกรม

แบบอักษรและระบบจัดวางข้อความต้องรองรับการวางเครื่องหมายประกอบ หากรองรับไม่ดี ᪳ อาจเลื่อนไปผิดตำแหน่ง แสดงแยกเดี่ยว หรือกลายเป็นช่องสี่เหลี่ยมของอักขระที่ไม่มี แม้ลำดับอักขระจะถูกต้อง