Combinatiecijfer vier in het Grantha

Het geeft de vierde benoemde toon aan. In deze notatie is een toon de hoogte van de zang; het teken geeft een muzikale aanwijzing.

Grantha ontwikkelde zich uit Brahmi, een ouder Indiaas schrift, via lettervormen uit de Pallava-periode in Zuid-India; die zijn aangetroffen in inscripties uit de 4e eeuw n.Chr. De moderne vorm van Grantha kreeg na de 13e eeuw n.Chr. gestalte. Een Sāmaveda-uitgave uit 1985 toont Tamil-Grantha-cijfers boven de tekst als toonmarkeringen.

Dit combinatie teken hecht aan een lettergreep of cijfer en hoort er midden boven te staan. Andere Sāmaveda-tekens kunnen ernaast staan; lettertypen of weergavesystemen zonder Grantha-ondersteuning kunnen het verkeerd plaatsen.