Znak łączący X-X poniżej

Umieść ᪵ bezpośrednio po znaku, który modyfikuje.

To znak nieodstępowy: w p᪵ łączy się z p. Spacja albo brak znaku podstawowego pozostawia go osobno i nie tworzy wiarygodnej transkrypcji.

Wstaw go za pomocą funkcji wprowadzania znaków w edytorze obsługującym Unicode. Czcionka musi umieścić go pod znakiem podstawowym; przy ograniczonej obsłudze może wyświetlić go osobno albo jako pusty kwadrat. Sprawdź więc wygląd w dokumencie docelowym.

Co oznacza ᪵ w Teuthonista?

Oznacza mocniejsze osłabienie, czyli stopień lenis.

Spółgłoskę lenis wymawia się z mniejszą siłą niż odpowiadającą jej spółgłoskę fortis. W Teuthonista ᪵ oznacza silniejszy stopień tego osłabienia; to jeden modyfikator pod znakiem podstawowym, a nie dwie zwykłe litery x.

Ta rodzina zapisu rozwinęła się z kilku systemów służących do zapisywania dźwięków mowy, a nie z pojedynczego wynalazku. Ogólny alfabet językowy Lepsiusa pojawił się w 1855 roku, a Ascoli opracował pokrewny system w 1873 roku. Niemiecki system Philippa Lenza istniał już w 1900 roku; w latach 1924–1925 Hermann Teuchert przystosował go do czasopisma Teuthonista, poświęconego badaniom dialektów. Systemy te pozwalały badaczom dokładniej zapisywać lokalną wymowę niż zwykła ortografia.

Dlaczego potrzebna jest legenda transkrypcji?

Odczyt zależy od legendy danego projektu.

Teuthonista dostosowywano do różnych środowisk językowych i używano w atlasach dialektów, projektach mapujących lokalną mowę. W latach 30. szwajcarscy twórcy atlasów niemieckich przejęli tę notację od kolegów badających języki romańskie, wywodzące się z łaciny.

Od lat 70. projekty atlasowe w Niemczech, Austrii, Włoszech i Czechach wzorowały się na modelu szwajcarskim i rozszerzały zestaw znaków. Różne znaki mogły oznaczać tę samą wymowę, dlatego sprawdź legendę projektu.