เครื่องหมายอักษรลิ่ม Esh2

𒂠 ไม่มีคำแปลตายตัวเมื่ออยู่ลำพัง บริบทเป็นตัวตัดสิน

ค่าอ่านในภาษาสุเมเรียนของ EŠ₂ อาจเป็น še₃ ซึ่งเป็นคำช่วยที่เติมท้ายคำก่อนหน้าเพื่อแสดงความหมายว่า “ไปยัง” “จนถึง” “เพื่อ” “เพราะ” หรือ “เกี่ยวกับ” ส่วนค่าอ่าน eš₂ อาจใช้แทนคำนามที่หมายถึง “เชือก” คำรอบข้างและภาษาที่เขียนจะเป็นตัวกำหนดความหมาย

เลขตัวห้อย ₂ ใน EŠ₂ เป็นดัชนีคำพ้องเสียงทางวิชาการ ใช้แยกเครื่องหมายนี้จากเครื่องหมายอื่นที่มีเสียงคล้ายกัน ไม่ได้บอกว่าในประโยคใดใช้คำอ่านแบบไหน

ทำไม EŠ₂ จึงมีหลายคำอ่าน?

เครื่องหมายอักษรลิ่มใช้แทนเสียง คำ หรือไวยากรณ์ได้

อักษรลิ่มพัฒนามาจากการทำบันทึกทางการปกครองในเมโสโปเตเมียตอนใต้ช่วงปลายสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช แผ่นดินเหนียวรุ่นแรกบันทึกข้อมูลเศรษฐกิจ ส่วนภาพวาดค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเครื่องหมายรูปลิ่มแบบนามธรรม

ในยุคบาบิโลเนียตอนหลัง ตำราเรียนวางรายการภาษาสุเมเรียนไว้คู่กับคำแปลภาษาอักกาด ซึ่งเป็นอีกภาษาหนึ่งที่เขียนด้วยอักษรลิ่ม ตอนนั้นไม่มีผู้พูดภาษาสุเมเรียนแล้ว สำเนาเหล่านี้จึงเก็บรักษาภาษาไว้ในฐานะความรู้ที่เสมียนเรียน ไม่ใช่ภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

ทำไม 𒂠 จึงดูต่างกันในแต่ละฟอนต์?

ฟอนต์เปลี่ยนรูปทรงลิ่มได้ แต่ไม่เปลี่ยนตัวตนของเครื่องหมาย

ฟอนต์อาจวาดเครื่องหมายเดียวกันด้วยรูปแบบของภูมิภาคหรือยุคสมัยที่ต่างกัน รูปลิ่มอาจดูไม่เหมือนกัน แต่เครื่องหมายที่เข้ารหัสยังเป็นตัวเดิม ภาพจากฟอนต์ไม่ใช่ภาพถ่ายของแผ่นดินเหนียวชิ้นใดชิ้นหนึ่ง