Cyrillische kleine letter pe als subscript

Het is cyrillische pe als apart subscriptteken. Het cyrillische schrift wordt onder meer gebruikt voor het Bulgaars, Russisch, Oekraïens en Servisch; de gewone kleine pe is п. Sommige transcriptiesystemen gebruiken superscripts voor uitspraakdetails en subscripts voor fonologische groepen. Een archifoneem is één aanduiding voor klanken waarvan het verschil in bepaalde posities wegvalt. Dit zijn conventies, geen universele code; de sleutel van de transcriptie bepaalt dus de lezing.

Subscriptnotatie bestond al vóór digitale tekst. De Servische taalkundige Aleksandar Belić gebruikte in 1905 verhoogde en verlaagde letters om sterkere en zwakkere klinkerwaarden aan te geven. Een studie uit 2007 over Bulgaarse dialecten gebruikt subscript-pe in een groep met п, п’, б en б’; de apostrof duidt palatalisatie aan, waarbij de tong naar het gehemelte wordt gebracht. De oudste bekende schriftelijke attestaties van het cyrillische schrift staan in Oudkerkslavische manuscripten uit de 10e eeuw, lang vóór dit transcriptieteken. Een Unicode-voorstel uit 2021 vroeg om aparte modifiertekens omdat de positie betekenisverschillen kan aangeven en de letters extra diakritische tekens kunnen krijgen.