Devanagari pha harfi

Ardından belirgin bir hava çıkışı gelen p sesidir. Sanskritçe telaffuzda फ, प harfinin soluklu eşidir. İngilizcedeki “pit” sözcüğünün p sesi kabaca örnek olabilir; “spit” sözcüğündeki p ise soluksuz प sesine daha yakındır. Latin harfli “ph”, hava çıkışlı p anlamına gelir; İngilizce f değildir.

Her iki ses de dudaklarla çıkarılır ve ötümsüzdür. Fazladan hava, फ ile प harflerini ayırır ve sözcüğün anlamını değiştirebilir.

फ neden f gibi duyulur?

Bazı Hintçe konuşurları noktasız फ harfini f benzeri bir sesle söyler. Alıntı sözcüklerin özenli yazımında noktalı फ़, /f/ sesini açıkça gösterirken फ soluklu p sesini belirtir. İki yazım bazen birbirinin yerine kullanılır; bu nedenle yalnızca फ harfine bakarak sözcüğün telaffuzu her zaman anlaşılamaz.

Sanskritçe telaffuzda /pʰ/ ayrımı korunur. Yazım önemliyse फ़ üzerindeki noktayı koruyun.

फ neden biçim değiştirir?

Biçimi, yazının yüzyıllar içindeki gelişimini ve Devanagari metninin şekillendirilmesini yansıtır. Brahmi, Aşoka'nın MÖ 3. yüzyıla tarihlenen yazıtlarında görülür; bu tarih modern harfin ortaya çıkışını değil, yazı geleneğinin bir aşamasını belirtir. Kuzey yazıları Gupta ve Siddhamatrika/Kutila üzerinden Nagari ve Devanagari'ye gelişti. Sharada ve diğer bölgesel yazılar ilişkili kollardır; फ için alternatif yazı tipleri değildir.

Bir ünsüz kümesinde yazı tipi फ harfini yarım biçimde gösterebilir veya bir bitişik harfe dönüştürebilir. Yazı tipi kümeyi şekillendiremiyorsa virama görünür kalabilir.