Falafel

To smażony kotlecik ze zmielonej ciecierzycy lub bobu, bez grama mięsa. Suche nasiona moczy się (nie gotuje), miele z natką pietruszki, kolendrą, cebulą, czosnkiem i kminem rzymskim, formuje kulki lub płaskie krążki i smaży, aż z zewnątrz będą chrupiące, a w środku miękkie, puszyste i często zielone od ziół.

Klasycznie je się go w picie albo zawiniętego w cienki chleb z sosem tahini (pasta sezamowa rozrzedzona cytryną i wodą), hummusem, posiekaną sałatką i piklami. Podaje się go też na talerzu z tymi samymi dodatkami oraz w małych kulkach wśród mezze, czyli wspólnych przystawek kuchni lewantyńskiej. W Egipcie danie nazywa się ta'ameya i robi się je z bobu; w Libanie, Syrii, Jordanii, Palestynie i Izraelu standardem jest ciecierzyca. W Europie falafel stał się codziennym fast foodem kebabiarni i wegańskich barów.

Pochodzenie nie jest rozstrzygnięte. Najczęściej za kolebkę uznaje się Egipt, ale kilka krajów uważa falafel za swój, a w kontekście izraelsko-palestyńskim pytanie, czyje to danie, bywa drażliwe. W rozmowie o kolacji nikogo to nie obchodzi; w wątku politycznym lepiej uważać.

Co znaczy 🧆, gdy ktoś ci go wysyła?

Prawie zawsze jedzenie: ochota, plan albo podpis do zdjęcia. „🧆?” to zaproszenie do falafelowni; „🧆🥙 najlepszy lunch” to recenzja. Ponieważ falafel jest z natury wegański, emoji oznacza też posiłek roślinny w ogóle, a osoby z Bliskiego Wschodu i diaspory używają go jak małej flagi domowej kuchni.

Większość klawiatur rysuje trzy brązowe kulki, często z jedną przełamaną i zielonym środkiem (stan na 2026). W małym rozmiarze wiele osób widzi klopsiki, ciastka albo trufle czekoladowe, więc kto wysyła go po raz pierwszy, zwykle dopisuje „falafel” albo łączy go z pitą 🥙 lub sałatką 🥗.