Znak 18B53 małego pisma kitańskiego

Wiele kitańskich słów zapisuje się grupami znaków oznaczających dźwięki. Małe pismo kitańskie zawiera też znaki oznaczające całe słowa. Zwykle co najmniej dwa znaki dźwiękowe łączą się, by zapisać słowo; pojedynczy znak może więc oznaczać całe słowo albo być częścią grupy.

Pismo powstało około 925 roku; jego stworzenie przypisuje się Yelü Dieli, bratu założyciela Liao, Yelü Abaojiego. Podobno inspiracją było pismo ujgurskie, choć oba systemy niewiele łączy pod względem wyglądu. Duże pismo kitańskie było odrębnym systemem dla tego samego języka. Chronologia opublikowana w 2014 roku podaje, że najwcześniejsze datowane inskrypcje małego pisma pochodzą z 983 roku; głównym zachowanym źródłem są epitafia elit, kamienne napisy upamiętniające zmarłych. Pismo przetrwało upadek Liao i było używane w Zachodnim Liao oraz w państwie Jin; Jin zakazało go w 1191 roku. Tradycyjny zapis biegł pionowymi kolumnami z góry na dół, od prawej do lewej. Unicode Standard 17.0 wymaga specjalnej obsługi układu, aby cyfrowy tekst zachował grupy znaków i kierunek pisma.