Modificatieletter kleine u met haak links

Het geeft in sommige fonetische transcripties een zwakke klinker aan. ꭟ is een kleine modificatievorm van ꭒ; in de dialectnotatie die is afgeleid van Rousselot–Gilliéron staat het voor een zwakke of onvolledig uitgesproken variant. De precieze klank hangt af van de sleutel van het systeem.

Deze tekenfamilie ontwikkelde zich via fonetische alfabetten uit de 19e eeuw. Het werk van Schmeller, Brenner, Bremer, Lenz en Ascoli droeg bij aan verwante Germaanse en Romaanse systemen; het tijdschrift Teuthonista verscheen voor het eerst in 1924. Met zulke systemen konden taalkundigen regionale spraak en kleine klinkerverschillen vastleggen op dialectkaarten en in dialectbeschrijvingen.

Wat betekent ꭟ als iemand het naar je stuurt?

Het wijst op transcriptie; de sleutel vertelt welke klank bedoeld is. Een losse ꭟ legt geen exacte klinker vast. Vraag welk transcriptiesysteem wordt gebruikt voordat je er een klank aan toekent.

Verschillende tradities kennen ꭒ verschillende waarden toe. Websters woordenboek uit 1828 gebruikte het voor de Engelse lange-u-waarde; Noory's uitspraakwoordenboek uit 1981 gebruikte het voor de klinker die in het Internationaal Fonetisch Alfabet met [ʌ] wordt weergegeven: een korte, ongeronde klinker waarbij de tong ongeveer in het midden van de mond ligt.

Behoud ꭟ als de exacte transcriptie telt

ꭟ is een spatieletter waarvan het lettertype de vorm tekent. Verschijnt het als een leeg vakje of een andere vorm, dan bevat het lettertype de glyph mogelijk niet; dat weergaveprobleem verandert het opgeslagen teken niet.

Compatibiliteitsnormalisatie NFKC zet ꭟ om in ꭒ en wist zo het verschil van de modificatievorm. Bewaar de oorspronkelijke tekenreeks of gebruik NFC als een exacte vergelijking belangrijk is; pas geen compatibiliteitsnormalisatie toe op transcriptie die behouden moet blijven.