Sağa çift başlı ok

Örten bir eşlemeyi gösterir. Sıradan ok f: X → Y yalnızca f'nin X'in elemanlarını Y'ye götürdüğünü söyler. İkinci baş bir söz ekler: Y'nin her elemanına X'ten en az bir eleman ulaşır, Y'de açıkta kalan olmaz. Bir salonda sonunda her sandalyenin dolduğunu düşün, bazılarında iki kişi otursa bile: "örten" budur. Örneğin kare alma, negatif olmayan sayılar üzerine örtendir ama tüm gerçek sayılar üzerine değildir, çünkü hiçbir kare negatif olmaz.

Her biri bir özelliği sembolün içine yerleştiren küçük bir ok ailesine aittir: → herhangi bir eşleme, ↣ (kuyruklu) iki girdinin asla aynı çıktıyı paylaşmadığı birebir eşleme, ↠ örten eşleme. Her ikisi de olan eşleme birebir örtendir; sözle ya da kuyruk ve iki başın birleştiği ⤖ ile yazılır. Kategori kuramında ↠ örten eşlemenin soyut akrabası olan epimorfizmayı gösterir; bir diyagramda "örten" ya da "epi" diye okunur. Yazılım tanımlamak için kullanılan biçimsel dil Z gösteriminde ↠ tam örten fonksiyondur: X'in tamamında tanımlı ve Y'yi örter.

Eşlemeleri okla yazmak sanıldığından gençtir: Fransız matematikçi topluluğu Bourbaki 1939'da fonksiyonları okla yazıyordu; ek başlar, kuyruklar ve kancalar bir eşlemenin özelliklerini tek bakışta gösteren sonraki incelemelerdir.

Bir gönderide ya da profilde özel bir anlamı var mı?

Genellikle yok: matematik dışında çoğunlukla süs okudur. →'dan daha keskin göründüğü için bazen açıklamalarda ve profil yazılarında madde imi, bağlantıya işaretçi ya da "sonraki" işareti olarak seçilir. Yerleşik gizli bir anlamı yoktur; "bak" ya da "götürür" diye oku. Unicode notları onu ayrıca "imleci hızla sağa" tuş simgesi olarak da anar; nadir bir teknik kullanımdır.

Emoji değil bir metin karakteri olduğundan görünümü tamamen yazı tipine bağlıdır: başlar uzun ya da kısa, gövde kalın ya da ince olabilir, karakter aynıdır.