อักษร pha ในอักษรสิทธัม

แทนเสียง pha ในภาษาสันสกฤต คือเสียง p ที่พ่นลม

ในลำดับพยัญชนะที่ออกเสียงด้วยริมฝีปากของภาษาสันสกฤต pha อยู่หลัง pa และก่อน ba, bha และ ma ภาษาไทยมีเสียงพ่นลมอย่าง พ จึงให้ออกเสียง p พร้อมปล่อยลมสั้น ๆ ไม่ใช่เสียง ฟ

สิทธัมเป็นอักษรอาบูกิดา ซึ่งพยัญชนะมีสระติดมาโดยปริยาย ดังนั้น 𑖣 จึงมีสระ a สั้น เว้นแต่เครื่องหมายสระจะเปลี่ยนเสียง วิรามะจะตัดสระนี้ออก

อักษรสิทธัมเดินทางไปกับคัมภีร์พุทธได้อย่างไร?

อักษรสิทธัมแพร่ไปทางตะวันออกพร้อมคัมภีร์พุทธภาษาสันสกฤต

รูปแบบอักษรที่กว้างกว่านี้เรียกอีกชื่อว่า Siddhamātrikā หรือ Kutila พบในจารึกทางเหนือของอินเดียตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6–10 พัฒนามาจากอักษรคุปตะ และต่อมามีส่วนต่อยอดสู่อักษรอย่าง Śāradā, Proto-Bengali/Gauḍi และ Nāgarī

สิทธัมใช้เขียนภาษาสันสกฤตและเดินทางไปจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีพร้อมการเผยแผ่พุทธศาสนา จึงปรากฏในต้นฉบับด้วย ในญี่ปุ่น อักษรสิทธัมที่เรียกว่าบอนจิปรากฏในพระสูตร มนตร์ และธารณี พระจีนและญี่ปุ่นยังศึกษาเรียงลำดับเสียงของอักษรนี้ด้วย ในตารางเสียง 𑖣 คือ pha อักษรสิทธัมบางตัวใช้เป็นอักษรเมล็ดพันธุ์ที่เกี่ยวกับเทพในวัตถุพิธีกรรมได้ด้วย สูตรแวดล้อมช่วยบอกว่าอ่านเป็นพยางค์หรือมีบทบาททางพิธีกรรม

ทำไม 𑖣 จึงแสดงเป็นกล่องสี่เหลี่ยม?

โดยมากหมายถึงฟอนต์ไม่มีอักษรสิทธัมนี้

ฟอนต์ที่ใช้อยู่ต้องมีรูปอักษรสิทธัมจึงจะแสดงได้ ข้อความที่มีเครื่องหมายสระยังต้องอาศัยระบบจัดรูปอักษรซับซ้อนเพื่อวางเครื่องหมายให้ถูกตำแหน่ง