ส่วนประกอบอักษรตังกุต 119

สัญลักษณ์นี้แสดงส่วนโครงสร้างหนึ่งของอักษรตังกุตที่ใหญ่กว่า ไม่ใช่คำที่สมบูรณ์

ส่วนประกอบอักษรตังกุตเป็นเครื่องหมายอ้างอิงที่ใช้จัดกลุ่มอักษรในพจนานุกรมและอธิบายโครงสร้างของอักษร เมื่ออยู่ลำพัง 𘡶 ไม่มีความหมายหรือวิธีอ่านที่ตายตัวในฐานะคำภาษาตังกุต

อักษรตังกุตสร้างขึ้นในปี 1036 เพื่อใช้ในการติดต่อทางการค้าของรัฐซีเซี่ย ซึ่งปกครองโดยชาวตังกุต ในปี 1038 มีการตั้งคณะกรรมการเพื่อแปลพระสูตรทางพุทธศาสนาเป็นภาษาตังกุต ปัจจุบันส่วนประกอบนี้ใช้ทำดัชนีพจนานุกรมและวิเคราะห์โครงสร้างอักษร

ทำไมจึงเรียกว่าส่วนประกอบ?

เพราะใช้ระบุส่วนหนึ่งที่ช่วยจำแนกและอธิบายอักษรที่มีโครงสร้างใหญ่กว่า

ลำดับคำอธิบายอักษรภาพ (IDS) แสดงว่าอักษรหนึ่งประกอบขึ้นอย่างไร ส่วนประกอบอักษรตังกุตอาจใช้ระบุส่วนหนึ่งของโครงสร้างนั้น และดัชนีพจนานุกรมก็ใช้ส่วนประกอบเพื่อจัดกลุ่มอักษรที่ใหญ่กว่า พจนานุกรมตังกุตแต่ละเล่มอาจเรียงส่วนประกอบต่างกัน ดังนั้น “119” จึงเป็นหมายเลขดัชนี ไม่ใช่ชื่อโบราณ

ตังกุตเป็นระบบอักษรของตนเอง รูปอักษรอาจดูคล้ายอักษรจีน แต่ความคล้ายนี้ไม่ได้ทำให้ส่วนประกอบนี้เป็นหมวดรากอักษรจีน รายการส่วนประกอบสมัยใหม่รวบรวมจากพจนานุกรมและสิ่งพิมพ์เกี่ยวกับตังกุตเพื่อใช้ศึกษาระบบอักษรนี้