Tangut Bileşeni 140

Hayır: 𘢋 yapısal bir Tangut bileşenidir, tek başına bir sözcük değildir.

Tangut bileşenlerinin sabit bir anlamı yoktur: 12. yüzyıl ortalarından kalma Karakterler Denizi sözlüğü, eksiksiz karakterleri başka Tangut karakterleriyle ilişkilendirerek açıklar. Bu ilişki anlamla ya da sesle ilgili olabilir, ancak bu bileşene her durumda geçerli bir anlam veya telaffuz kazandırmaz.

“140” bir katalog etiketidir, telaffuz değildir. Tangutça yazmak için eksiksiz karakterler kullanılır; bu bileşen karakterleri tanımlamak ve bulmak içindir, tek başına bir sözcük yazmak için değil.

Tangut bileşenleri Batı Xia’ya nasıl hizmet etti?

Daha sonra kitaplarda ve sözlüklerde varlığını sürdüren bir devlet yazısının parçasıydılar.

Tangut yazısı, Batı Xia hükümdarı Li Yuanhao döneminde yaklaşık 1036’da oluşturuldu. Devlet yazışmalarında ve geniş bir Budist kutsal metinler derlemesinin Tangutçaya çevrilmesinde kullanıldı; ayrıca devlete Song Çin’inden farklı bir yazılı kimlik kazandırdı. Tasarımı Çin yazısından ve devlet desteğiyle oluşturulmuş daha eski Kitan yazısından etkilendi, ancak Tangut ayrı bir yazı sistemi olarak kaldı.

Batı Xia’nın yıkılmasından sonra Tangut yazısı Yuan döneminde Budist kitaplarda ve Çin klasikleri, ansiklopediler, askerî eserler ve edebiyat çevirilerinde kullanılmaya devam etti. Modern sözlükler ve akademik çalışmalar, karakterleri dizinlemek ve incelemek için bileşenlerden yararlanır. Kasım 2014’teki bir müzayede, bileşenleri konumlarına veya türlerine göre sıralayan, daha önce bilinmeyen bir tahta baskı metnini gündeme getirdi ve modern incelemeyi tarihî Tangut uygulamasına bağladı.