Tangut-component 144

Het is een bouwsteen in grotere Tangut-tekens, geen woord. Op zichzelf heeft 𘢏 geen volledige Tangut-woordvertaling; in een volledig teken kunnen componenten bijdragen aan de structuur, betekenis of klank.

Het Tangutschrift werd in 1036 onder keizer Li Yuanhao ontwikkeld als onderdeel van de staatsvorming van Westelijke Xia (Xixia). Het diende voor een Tangut-boeddhistische canon en een schriftelijke identiteit die verschilde van die van Song-China; ook vertalingen van Chinese en Tibetaanse werken werden erin vastgelegd.

Het Tangutschrift nam visuele en structurele invloeden over uit het Chinese schrift en had historische banden met de schriften van de Khitan. Een manuscriptfragment uit Khara-Khoto in de British Library is ongedateerd, maar stamt waarschijnlijk uit de 12e of vroege 13e eeuw en toont het latere gebruik van Tangut in manuscripten.

Waarom kan 𘢏 er anders uitzien?

De streken zijn gewoonlijk verbonden. In de verwachte vorm sluiten ze op elkaar aan; een vorm met losse streken kan orthografisch onjuist zijn. In kleine weergaven of scans kan een fijne verbinding verdwijnen. Kijk daarom ook naar de binnenstructuur van het teken.

𘫼 (component 765) is een gedocumenteerde variant van 𘢏. Component 141, 𘢌, is een afzonderlijk teken dat er sterk op lijkt. Historisch materiaal van na de periode van Westelijke Xia kan verschillen in de verbindingen tonen.

Hoe typ ik Tangut-component 144?

Gebruik een invoermethode met Tangut-ondersteuning. In 2026 vermeldt BabelPad een Tangut-invoermethode op basis van streekvolgorde die ook componenten omvat; kies dit teken aan de hand van het streekpatroon. Zonder Tangut-lettertype kan een editor een ontbrekend-glyfkader tonen terwijl de tekst correct is gecodeerd.