ส่วนประกอบอักษรทังกุต 321

นี่คือส่วนประกอบของอักษรทังกุต ไม่ใช่คำเดี่ยว

ส่วนประกอบอักษรทังกุตเป็นองค์ประกอบเชิงโครงสร้างที่ใช้จัดหมวดหมู่อักษรในพจนานุกรมและอธิบายวิธีประกอบเป็นอักษรที่ซับซ้อนขึ้น รากอักษรทังกุตคือส่วนประกอบที่ใช้เป็นคำค้นในพจนานุกรม ยูนิโคดยังอนุญาตให้ใช้ส่วนประกอบในลำดับคำอธิบายอักษรภาพ ซึ่งเป็นชุดอักขระสั้น ๆ ที่บันทึกการจัดวางของอักษร 𘥀 เพียงตัวเดียวไม่ได้ให้คำแปลหรือการออกเสียงที่แน่นอน

นี่คือสัญลักษณ์อ้างอิงเชิงเทคนิคสำหรับงานวิจัยหรือการจัดทำข้อความ ข้อความที่มีอักขระนี้เพียงตัวเดียวไม่มีบริบทพอให้อนุมานความหมายของคำหรือประโยค

เหตุใดจึงสร้างอักษรทังกุตขึ้น?

สร้างขึ้นเพื่อภาษาและรัฐทังกุตแห่งซีเซี่ย

ราวปี 1036 จักรพรรดิหลี่หยวนห่าวแห่งซีเซี่ยมีพระบัญชาให้สร้างระบบอักษรสำหรับภาษาทังกุต อักษรนี้ใช้ในการสร้างรัฐและแปลคัมภีร์พุทธ รวมถึงรวบรวมพระไตรปิฎกภาษาทังกุต และช่วยแยกราชอาณาจักรออกจากจีนสมัยซ่ง ชนชาติคีตันซึ่งเป็นเพื่อนบ้านและสร้างระบบอักษรของตนเองก่อนหน้านั้นราวหนึ่งศตวรรษเป็นแบบอย่าง อักษรทังกุตนำหลักด้านรูปลักษณ์และโครงสร้างจากอักษรจีนมาใช้ แต่เป็นระบบอักษรคนละแบบและอ่านแทนกันไม่ได้

เศษต้นฉบับที่ยังหลงเหลือจากคาราโคโตน่าจะมาจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 หรือช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 อักษรทังกุตยังใช้ต่อมาในสมัยหยวนและหมิง ก่อนเลิกใช้ไปเมื่อสิ้นราชวงศ์หมิง บทบาทของมันเปลี่ยนจากอักษรของรัฐที่ยังดำรงอยู่เป็นหัวข้อศึกษาผ่านต้นฉบับ

𘥀 ใช้ในการศึกษาทังกุตอย่างไร?

ช่วยจัดหมวดหมู่และอธิบายอักษรทังกุตที่มีโครงสร้างซับซ้อนขึ้น

อักษรทังกุตส่วนใหญ่ประกอบด้วยหลายส่วน นักวิจัยใช้ส่วนประกอบเพื่อจัดหมวดหมู่อักษรภาพ วิเคราะห์ส่วนต่าง ๆ และเขียนลำดับคำอธิบายอักษรภาพ ซึ่งเป็นสัญกรณ์ย่อที่บอกการจัดวางของอักษร 《เหวินไห่》 (“ทะเลแห่งอักษร”) เป็นพจนานุกรมภาษาทังกุตที่จัดตามกลุ่มสัมผัส และวิเคราะห์อักษรประกอบจากส่วนที่ใช้ร่วมกัน พจนานุกรมรุ่นหลังมีระบบรากอักษรของตนเอง

ดัชนีพจนานุกรมทังกุตฉบับหนึ่งจัด 𘆊 ไว้ใต้ 𘥀 นี่คือความเชื่อมโยงเพื่อการค้นหาระหว่างอักษรเต็มกับส่วนประกอบที่ใช้จัดหมวดหมู่ ไม่ใช่รูปเขียนอีกแบบหรือคำแปล