Selektor wariantu 38

Wskazuje zarejestrowaną formę poprzedzającego go znaku Han. Znaków Han używa się w piśmie chińskim, japońskim i innych systemach pisma Azji Wschodniej. VS38 następuje po takim znaku i zawęża dozwoloną formę glifu.

„38” nie jest uniwersalnym oznaczeniem stylu. Obsługa VS38 przez czcionkę zależy od całej pary: ten sam selektor może wskazywać różne zestawy glifów dla różnych znaków bazowych i zarejestrowanych kolekcji.

Historia propozycji IVS w Unicode obejmuje lata 1997–2004. Chodziło o dwie potrzeby: przetwarzanie tekstu wymaga stabilnej tożsamości znaku, a zapisy imion, nazw miejsc, publikacji i dokumentów historycznych mogą wymagać dokładnej formy glifu. Osobne kolekcje pozwalają rejestrować takie warianty bez tworzenia nowego znaku dla każdego rysunku.

Czy VS38 coś znaczy, gdy ktoś wysyła go samego?

Zwykle nic: to dane techniczne, a nie wiadomość. Po znaku Han, w zarejestrowanej parze, wskazuje formę przypisaną do tej sekwencji.

Samodzielnie albo po znaku bez zarejestrowanej pary z VS38 nie ma odczytu. Program bez obsługi wyświetli sam znak bazowy i ukryje selektor, więc tekst może wyglądać na niezmieniony.

Jak wpisać VS38?

Używaj VS38 tylko jako drugiej części udokumentowanej pary ze znakiem Han. Metoda wprowadzania tekstu dla chińskiego, japońskiego lub koreańskiego może udostępniać pełną ideograficzną sekwencję wariantów jako osobny znak; niektóre pokazują menu przy znaku bazowym.

Obsługa VS38 przez czcionkę zależy od całej pary: edytor i czcionka muszą rozpoznawać tę zarejestrowaną sekwencję. Samo wpisanie VS38 nie sprawdza obsługi.