พยางค์ภาษาอี๋ hly

ꆳ แทนพยางค์ภาษานัวซูอี๋ที่ถอดเป็นอักษรละตินว่า hly ในการสะกดมาตรฐานของเหลียงซาน การไม่มี t, p หรือ x ที่ท้ายคำบอกว่าเป็นเสียงวรรณยุกต์ระดับกลาง โดยรักษาระดับเสียงให้คงที่ hly เป็นสัญลักษณ์แทนการอ่านพยางค์ ไม่ใช่คำภาษาไทย ความหมายในคำขึ้นอยู่กับพยางค์ภาษาอี๋และประโยคที่อยู่รอบ ๆ

ถ้ามีคนส่ง ꆳ มาเพียงตัวเดียวล่ะ?

เมื่ออยู่ลำพัง นี่คือพยางค์หนึ่งในภาษานัวซูอี๋ ไม่ใช่คำแปลที่สมบูรณ์ ถามผู้ส่งว่าตั้งใจเขียนข้อความภาษาอี๋หรือยกตัวอย่างเพื่อการเรียนรู้ หากไม่มีบริบท พยางค์เดียวจะระบุความหมายของคำไม่ได้

อักษรอี๋พัฒนาขึ้นอย่างไร?

อักษรอี๋พัฒนามาจากประเพณีท้องถิ่นก่อนจะมีการกำหนดมาตรฐาน ข้ออ้างว่าวัตถุจากสมัยฮั่นเป็นหลักฐานการใช้อักษรอี๋ที่เก่าแก่กว่านั้นยังเป็นที่ถกเถียง ตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่กำหนดอายุได้อย่างน่าเชื่อถือคือจารึกจากคริสต์ศตวรรษที่ 15

หนังสืออี๋แบบดั้งเดิมมีเนื้อหาทางศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูล ซึ่งผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรมในหมู่บ้านถ่ายทอดต่อกันมา งานเขียนเหล่านี้ใช้กับประเพณีเฉพาะทางมากกว่าการสื่อสารประจำวันระหว่างชุมชน รูปแบบเหลียงซานมาตรฐานที่ใช้กับอักขระนี้คิดขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้ในปี 1980 มาตรฐานจีน GB 13134-91 จากปี 1991 เป็นพื้นฐานของการเข้ารหัส Unicode ส่วนตงปาและเกอบาเป็นประเพณีการเขียนของชาวน่าซีในแขนงอี๋ที่กว้างกว่า แตกต่างจากอักษรอี๋เหลียงซานและไม่ใช่รูปแบบอื่นของ ꆳ