Yi-lettergreep lu

Het staat voor de Liangshan-Yi-lettergreep die als lu wordt gespeld.

Yi wordt geschreven met één teken per lettergreep. Lu is de standaardspelling in Latijnse letters voor deze Liangshan-lettergreep en helpt bij de uitspraak; het is geen vertaling in het Nederlands. Een toon is het toonhoogtepatroon van een lettergreep: een t aan het einde markeert een hoge vlakke toon, x een tweede hoge toon en p een lage dalende toon; zonder eindletter is de toon middelhoog.

Het traditionele Yi-schrift stond bekend als Cuan of Wei en verschilde per regio. De oudere tekens waren ideogrammen — tekens die met woorden of betekenissen samenhangen — terwijl dit standaardschrift één teken per lettergreep gebruikt. Die oudere tekens lijken niet van Han-tekens af te stammen. Het oudste bewaard gebleven voorbeeld met een datering is een inscriptie uit 1485 op een bronzen klok. Volgens een overlevering maakte Aki het schrift tijdens de Tang-dynastie, maar dat bewijst niet dat er één uitvinder was.

Waarvoor werd het Yi-schrift gebruikt?

Het legde rituelen, geneeswijzen, familiegeschiedenissen en legenden vast.

Plaatselijke priesterfamilies gaven manuscripten over geschriften, magie, geneeskunde, astrologie, stambomen en legenden door. Ze schreven op papier, stof, bamboe- of houtstroken, dierenbotten of -hoorns en rotsen.

Het gestandaardiseerde Liangshan-lettergrepenschrift werd in 1974 ontworpen en in 1980 officieel afgekondigd; een spelling in Latijnse letters voor het dialect was al in 1956 ingevoerd. De standaard moest de geletterdheid verbeteren en werd later gebruikt op scholen, in schoolboeken, kranten en uitgaven van oudere werken. Het schrift is bedoeld voor Liangshan-Yi, niet voor alle Yi-talen.