Grote Arabische cirkel onder de letter

Het teken geeft een klinkerverschuiving bij Koranrecitatie aan. In de tadjwiednotatie van al-Duri staat de lege cirkel voor kleine imala: de lezer verschuift de klinker richting een e-achtige klank. Het teken hoort bij het woord waarvan het de recitatie aangeeft.

Imala is een oudere recitatiepraktijk; de betekenis is niet door dit grafische teken ontstaan. Een Koranmanuscript uit de tweede helft van de achtste eeuw gebruikt een rode stip eronder om imala aan te geven. Latere Koranische schrijfwijzen gebruiken verwante punten en cirkels om verschillende klinkerlezingen vast te leggen. Deze tekens sturen de recitatie; het zijn geen leestekens.

Controleer de Korandruk voordat je de lezing benoemt.

De lezing van het teken hangt af van de Korantraditie. In al-Duri’s notatie geeft de lege cirkel kleine imala aan; een gevulde cirkel staat voor grote imala. De Tunesische Qaloonnotatie, een schrijfwijze van de Qaloonlezing in Tunesische Korans, gebruikt een gevulde cirkel voor kleine imala en ࣒, een cirkel met een punt erin, voor grote imala. Dezelfde vormen volgen dus niet één vaste regel.

Als iemand alleen ࣑ stuurt, is het een fragment uit een gemarkeerde Koranische tekst. Zonder het bijbehorende woord en de editie kun je niet weten welke klinkerlezing het aangeeft. Vraag welke leestraditie de tekst volgt voordat je het teken uitlegt.

Waarom lijkt de grote Arabische cirkel te zweven?

Het is een teken dat aan een letter vastzit, geen losse cirkel. Het volgt op de Arabische letter die het markeert; de plaatsing van Arabische tekens bepaalt de positie. Zonder een woord als drager kan het als een losse cirkel verschijnen en vertelt het niet hoe een woord wordt gereciteerd.