Üstte birleştirici virgül

Önceki harfi işaretler; anlamını yazı sistemi belirler. Eski Yunancada psili, yani yumuşak nefes işareti, sözcük başındaki ünlü veya çift ünlünün üzerinde durur ve başlangıçta nefesli bir h sesi olmadığını gösterir. Tanınabilir biçimi, tarihi MÖ 2. yüzyıla uzanan Helenistik dönem Yunan nefes işaretleri sistemine aittir. 2019 tarihli akademik bir inceleme, Aristofanes’e yapılan geleneksel atfın kuşkulu tek bir geç kaynağa dayandığını belirtir; bu yüzden tek bir mucit kesin olarak bilinmez.

Bu sistem, özellikle Yunancayı bilmeyen okurların telaffuza yardımcı oluyordu. İlk papirüslerde nefes işaretleri seyrek görülürken daha sonraki el yazmalarında yaygınlaştı. 1982 reformundan bu yana Modern Yunancanın standart yazımı bu işaretleri kullanmaz. Politonik yazım Eski Yunanca metinlerde, ayinlerde ve akademik çalışmalarda sürer. Kilise Slavcasında ünsüz üzerindeki işaret damaksıllaşmayı, yani daha yumuşak bir telaffuzu gösterebilir. Eski Permicede de kayıtlıdır, ancak ses değeri belirsizdir.

İşaret neden yer değiştirir veya aksanın yanında durur?

Temel harfinden sonra gelir; konumunu yazı tipi belirler. Değiştirdiği harften sonra yazın. Tek başına durduğunda yalıtılmıştır; bazı yazı tipleri eksik temel harfin yerine noktalı bir daire gösterir. Yüksekliği ve harfe bağlandığı yer yazı tipine göre değişebilir, ancak karakter değişmez.

Yunancada nefes işareti keskin veya ağır aksanla birleştiğinde doğru dizgi, işaretleri üst üste değil yan yana yerleştirir. Bağımsız kullanılan Yunan psilisi ᾿ bunun ayrı duran karşılığıdır. Yunan koronisi ̓ aynı görünebilir; uyumluluk için korunmuştur, genel kullanımda ise bu birleştirici biçim tercih edilir.