Combinerende punt linksboven

De functie hangt af van de notatie eromheen. In het Syrische schrift kan het tussen letters staan om woordvormen te onderscheiden, waaronder werkwoorden in de tegenwoordige tijd. In het fonetische systeem van Franz Boas markeert het een centrale klinker, gevormd met de tong dicht bij het midden van de mond. In oudere Cyrillische liturgische notatie, gebruikt in typikons (boeken met regels voor kerkdiensten), kan het samengaan met kavyki, tekens die aanwijzingen voor het zingen geven.

Syrische voorbeelden staan in geschriften die worden toegeschreven aan Efrem, een Syrische schrijver die leefde van 303–373, en in een editie uit 1923 van Johannes van Efeze. Deze verwijzingen tonen oud gebruik, maar bepalen geen precies beginmoment. Een verslag van de Amerikaanse Antropologische Vereniging vermeldt de fonetische conventie in 1916. Typikon-kavyki worden verbonden met systemen die worden toegeschreven aan kerkleider Gennadius, actief van 1484–1504, en later zijn gebruikt in het systeem van Nikita Syrnikov.

Waarom staat de punt links?

In het Syrisch kan de positie de functie van het teken veranderen. Syrische notatie onderscheidt een punt boven één letter van ᷸ tussen twee letters. De punt tussen letters kan identieke spellingen of lezingen onderscheiden en een grammaticale klasse zoals de tegenwoordige tijd markeren. Een andere Syrische punt markeert een vrouwelijk achtervoegsel; in West-Syrische schrijftradities kan de positie links lijken, terwijl de Oost-Syrische traditie twee punten eronder kan gebruiken.

Boas’ fonetische notatie verschuift de punt naar links van puntloze ı of ɩ om een centrale klinker aan te geven. In de typikontraditie kan de punt vierkant zijn en naast kavyki staan, tekens met zangaanwijzingen voor de Troparia van de Zaligsprekingen, een reeks kerkliederen.

Hoe typ ik het zonder de letter te beschadigen?

Zet het na het teken dat het wijzigt. Combinerende tekens volgen in de tekst op hun basis; het lettertype bepaalt waar de punt zichtbaar komt.

Gebruik voor de centrale klinker van Boas puntloze ı of ɩ als basis. De gewone i houdt zijn eigen punt, die dit teken niet verbergt. Controleer bij een vreemde plaatsing of het lettertype het schrift ondersteunt.