Birleşik fermata işareti

Konuşma sesinin güçlü biçimde uzatıldığını gösterir. UPA (Ural Fonetik Alfabesi), Fince, Estonca ve Macarca gibi Ural dillerinin seslerini kaydetmek için kullanılan bir sistemdir. UPA'da buna güçlü uzatma denir: ses, seslenirken ya da çığlık atarken olduğu gibi uzatılır. İşaret, o sesi gösteren harfe eklenir ve tek başına okunmaz.

Dilbilimci Setälä, UPA'yı 1901'de yayımladı; bu işaret 1939'da yayımlanmış UPA örneklerinde görülür. 2002'deki bir Unicode önerisi, dilbilimcilerin, kütüphanecilerin ve yayıncıların ses ayrımlarını arayıp işleyebilmesi için UPA'yı düz metin olarak kullanıma açmayı amaçladı.

͒ ile müzik fermatası arasındaki ilişki nedir?

Şekilleri bağlantılıdır, ancak işlevleri farklıdır.

Aynı şekle sahip corona adlı bir müzik işareti, 14. yüzyılın sonlarında Bologna'da yazılmış bir el yazmasında görülür. Orada dizelerin sonunu belirtir ve müzik cümlelerinin sonlarını vurgular; bazen müziği metnin duygusuna uyarlar. Barok dönemde yay ve nokta biçimindeki tanıdık şekil yerleşmişti. Konumuna ve icra geleneğine bağlı olarak nota ya da sus işaretini uzatabilir, cümle sonunu belirtebilir, nefes aralığı bırakabilir veya doğaçlama bir solo başlatabilirdi.