เครื่องหมายอักษรลิ่ม SUM

บริบทเป็นตัวเลือกวิธีอ่านที่เหมาะสม ในภาษาสุเมเรียนซึ่งเป็นภาษาโบราณ 𒋧เขียน šum₂ ซึ่งเป็นคำที่หมายถึงกระเทียมหรือหัวหอมได้ หรือเขียนคำกริยา šum₂ ที่หมายถึง “ให้” ก็ได้ รายการเครื่องหมายบางชุดยังเชื่อม SUM กับวิธีอ่านที่เกี่ยวกับการทาหรือวางบางสิ่งลง และฟ่อนธัญพืชด้วย

SUM เป็นชื่อทางวิชาการของเครื่องหมาย ไม่ใช่คำภาษาอังกฤษ “sum” รูปอย่าง šum₂ เป็นการถอดอักษรที่บรรณาธิการใช้เขียนวิธีอ่านเครื่องหมายในข้อความ เมื่อเห็นเครื่องหมายเดี่ยว ๆ จะบอกไม่ได้ว่าควรใช้วิธีอ่านใด

𒋧เกี่ยวข้องกับการเขียนยุคแรกอย่างไร?

ประวัติของเครื่องหมายนี้เชื่อมโยงกับบันทึกยุคแรกที่เขียนด้วยอักษรลิ่ม พบหลักฐานการใช้อักษรลิ่มในสมัยอูรุก IV (ประมาณ 3500–3200 ปีก่อนคริสตกาล) เมื่อเมืองที่เติบโตขึ้นใช้เครื่องหมายบันทึกสินค้าและบริการ รายการอักษรลิ่มยุคแรก ซึ่งเป็นบัญชีเครื่องหมายจากช่วงแรกของการเขียน บันทึก SUM-A แยกไว้ ส่วนรายการเครื่องหมายในยุคหลังระบุ SUM แสดงให้เห็นว่าระบบเครื่องหมายเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา

มีหลักฐานการปลูกกระเทียมในสุเมเรียอย่างน้อยตั้งแต่สมัยอูรุก III ความสัมพันธ์ระหว่างรูปคำในภาษาสุเมเรียนกับภาษาอัคคาเดียนยังเป็นที่ถกเถียง

ในภาษาอัคคาเดียน ซึ่งเป็นภาษาโบราณอีกภาษาหนึ่งที่เขียนด้วยอักษรลิ่ม ลำดับ 𒋧𒈠 ถอดเป็นอักษรโรมันว่า šum-ma หมายถึง “ถ้า” และใช้ขึ้นต้นประโยคเงื่อนไข รายการเครื่องหมายบางชุดวิเคราะห์ ZAR เป็น LAGAB × SUM ซึ่งเป็นเครื่องหมายผสมจาก LAGAB และ SUM

ทำไม 𒋧 จึงดูต่างกันในแต่ละแบบอักษร?

เครื่องหมายเดียวกันอาจมีรูปแบบต่างกันตามยุคสมัย รูปอักษรลิ่มเปลี่ยนไปตามยุค ภูมิภาค พื้นผิวที่ใช้เขียน และลายมือ แนวทางการออกแบบแบบอักษรมองสิ่งเหล่านี้เป็นรูปแบบตามสไตล์ของเครื่องหมายเดียวกัน ดังนั้นแบบอักษรที่อิงอักษรบาบิโลเนียเก่า แบบหวัด หรือแบบนีโอแอสซีเรียจึงอาจวาด 𒋧 ต่างกัน

การแสดงผลขึ้นอยู่กับแบบอักษร หากไม่มีชุดอักษรลิ่ม อาจเห็นเป็นกรอบสี่เหลี่ยมหรืออักขระแทน หากต้องอ่านจารึกอย่างแม่นยำ ให้ตรวจสอบรูปแบบทางประวัติศาสตร์ของแบบอักษรพร้อมกับการถอดอักษร