Haczyk skierowany w dół z kropką

To cerkiewnosłowiański symbol typikonu wskazujący miejsce hymnów. Typikon to księga liturgiczna z instrukcjami przebiegu nabożeństw w danym dniu. 🤊 oznacza dzień przedświęta lub poświęta, w którym śpiewa się Oktoich, księgę hymnów ułożonych według ośmiu tonów. Znak wskazuje, że kondakion święta, krótki hymn, należy umieścić po pieśni 3, a kondakion świętego po pieśni 6. Pieśni są ponumerowanymi częściami dłuższego ciągu hymnów zwanego kanonem.

Drukowane rubryki pomagały uczestnikom nabożeństwa szybko odczytać porządek dnia. Dokładny znak pojawia się w praktycznym przewodniku po cerkiewnosłowiańskim typikonie, który Nikita Syrnikow opublikował w 1910 roku dla parafii jednowieria. Jednowierie to rosyjski ruch prawosławny, którego członkowie zachowali starsze księgi liturgiczne. System Syrnikowa czerpie ze starszych znaków przypisywanych świętemu Gennadiuszowi z Nowogrodu, działającemu około 1500 roku. Szerszą tradycję znaków typikonu przypisuje się Nikonowi z Czarnej Góry, bizantyjskiemu liturgiście z XI wieku.

Używaj 🤊 w tekście liturgicznym

W typikonie, kalendarzu nabożeństw lub transkrypcji naukowej sąsiednie słowa i kontekst dnia wskazują, o którą rubrykę chodzi. Wysłany samodzielnie w zwykłej wiadomości 🤊 nie wyjaśnia konkretnej instrukcji liturgicznej.

🤊 to znak tekstowy rysowany przez czcionkę czytelnika, więc jego kontur może się różnić między czcionkami, ale sam znak pozostaje ten sam.