Znak 18CAE małego pisma kitańskiego

Wynikają z odmiennych rekonstrukcji.

Daniel Kane zapisuje „ju”, a Wu i Janhunen „ju3”. Te zapisy literami łacińskimi oddają zrekonstruowane dźwięki kitańskie, a nie tłumaczenia wyrazów.

Kitańskie znaki dźwiękowe zwykle łączą się w grupy zapisujące całe słowa. W grupie układa się je od lewej do prawej, a następnie w dół; pionowe kolumny biegną od prawej do lewej.

Datowanie pisma kitańskiego jest przedmiotem sporu.

Według tradycyjnego przekazu Yelü Diela stworzył to pismo około 925 roku. Ponowna analiza z 2026 roku wskazuje epitafium Wugulina Taishi, inskrypcję nagrobną z 1051 roku, jako najstarszy zachowany tekst o pewnym datowaniu; katalog z 2017 roku rozpoczyna listę od 1053 roku. Pismo powstało do zapisu języka kitańskiego i czerpało ze struktur chińskich znaków. Niektóre przekazy wskazują też pismo ujgurskie jako inspirację, choć formy są do siebie mało podobne. Późniejsze pisma dżurdżeńskie adaptowały modele kitańskie.