Znak 18CD4 małego pisma kitańskiego

𘳔 to znak małego pisma kitańskiego, którym zapisywano język kitański; jego numerowa nazwa nie podaje odczytu. Pismo małe powstało około 925 roku, by lepiej pasować do gramatyki kitańskiej. Miało czerpać inspirację z pisma ujgurskiego, choć widocznych podobieństw jest niewiele; wielkie pismo kitańskie wzorowało się na formach chińskich. Małego pisma używano w inskrypcjach i literaturze za Liao, Qara Khitai i Jin; późniejsze pisma dżurdżeńskie wzorowały się na kitańskich. W 2026 roku pozostawało ono częściowo odczytane.

Symbol tekstowy

Co oznacza 𘳔

Nazwa z tabeli kodowej nie podaje jego odczytu.

Pismo kitańskie zawiera logogramy (znaki całych wyrazów) i fonogramy (znaki dźwięków). Numerowa nazwa nie wskazuje, którym typem jest 𘳔; fonogramy często łączą się w bloki wyrazowe, a logogramy zwykle występują osobno.

Dlaczego tekst kitański używa grup znaków?

Znaki dźwięków często łączą się, by zapisać jeden wyraz.

Tradycyjny tekst kitański zapisywano w pionowych kolumnach, od góry do dołu, ułożonych od prawej do lewej. W bloku fonogramów znaki czyta się najpierw w poprzek, a potem w dół. W zapisie cyfrowym mogą pojawić się grupy pionowe lub poziome albo zwykły wiersz, więc pojedynczy glif nie pokazuje pierwotnego układu.