Limbu ünlem işareti

Limbu yazısında vurgulu bir bitişi gösterir.

Vurgulu bir ifadeyi ya da cümleyi bitirir. Duyguyu çevresindeki Limbu sözcükleri taşır; ᥄ tek başına sevinç, öfke ya da alarm arasında ayrım yapmaz.

Limbu yazısında sıradan cümlelerin çoğu Devanagari çift danda (॥) ile de biter; bu işaret iki dik çizgiden oluşur. Limbu ve Devanagari metinlerini bir arada kullanan yayınlarda ᥄, Limbu noktalamasını sıradan Latin ! işaretinden ayırır.

Limbu yazısı ne zaman biçimlendi?

Erken dönemden olası bir iz, alfabe kitabıdır.

Bir alfabe kitabının 18. yüzyılın başlarına ait olduğu tahmin edilse de bu tarih kesin değildir. Bilinen en eski yazılı Limbu metinleri 1850'lerde derlenmiştir; daha eski kitabın tarihi belirsizliğini korur.

Modern canlanma 1925'te Kalimpong'da başladı; amaç Limbu dilini, edebiyatı, eğitim materyallerini ve Mundhum ritüel anlatılarını yazıya geçirmekti. Mundhum, Limbu ritüel geleneğidir. Sözlü ritüel anlatılarını kutsal metinler olarak yazıya geçirmek de bu sürecin parçasıdır.

Limbu, Güney Asya'daki geniş yazı sistemleri ailesi olan Brahmi ailesine girer ve Himalayalardaki başka bir yazı olan Lepcha ile yakından ilişkili diye tanımlanır. 2003'te Limbu'ya özgü noktalama işaretleri görece yeni ve incelenen metinlerde seyrek olarak nitelenmişti. Himalayalardaki Sikkim'de Limbu tipografisinin kendine özgü biçimleri vardır.