Ideogram B142 pisma linearnego B

Być może wosk pszczeli, ale odczytanie nie jest pewne.

Za odczytaniem „wosk pszczeli” przemawiają trzy wskazówki: znak pojawia się w wykazie ważonych towarów, może mieć związek ze znakiem kojarzonym z miodem i bywa porównywany ze starogreckim słowem *kēros („wosk”). Inne propozycje wskazują na materiały zwierzęce, takie jak ścięgna agrimi, dzikiej kozy, albo kozie włosie. Kontekst przemawia za woskiem pszczelim, ale nie rozstrzyga sprawy.

Dlaczego zapisywano 𐂜?

Zapisywano go jako towar pałacowy do celów rachunkowych.

Tabliczki zapisane pismem linearnym B to gliniane dokumenty administracji pałacowej: wymieniają towary, ich przemieszczanie i ustalone należności. B142 występuje w serii Mc z Knossos, czyli w grupie zapisów wyceny, gdzie mierzy się go według wagi; sąsiednie wpisy to rachunki, nie zdanie narracyjne.

Najstarsze zachowane tabliczki pisma linearnego B zwykle datuje się na drugą połowę XV wieku p.n.e. i wiąże z Knossos. Ta data dotyczy najstarszych zachowanych zapisów pisma, a nie powstania B142.

Skąd pochodzi pismo linearne B?

Pismo linearne B wyrosło ze starszych pism kreteńskich.

Rozwinęło się z pisma linearnego A, starszego systemu używanego na Krecie, i ma graficzne powiązania z kreteńskim pismem hieroglificznym, innym pismem z tej wyspy. Te systemy zapisywały języki minojskie, które wciąż są słabo poznane; pismo linearne B przystosowano do zapisu greki mykeńskiej.

Ta wspólna historia wyjaśnia rozwój pisma, a nie odczytanie B142: propozycja „wosku pszczelego” wynika z użycia tego znaku w zapisach linearnych B.