Pizza

Oznacza pizzę, ochotę na pizzę albo plan jej zjedzenia. Emoji pokazuje jeden trójkątny kawałek, na większości platform z roztopionym serem i czerwonymi plasterkami pepperoni. Kawałek zamiast całego placka to amerykański obraz pizzy: sprzedawanej na kawałki, składanej na pół i jedzonej w drodze.

W wiadomościach robi to, co oczywiste: „umieram z głodu 🍕”, zdjęcie dzisiejszej kolacji, odpowiedź na „co jemy?” albo plan pizzowego wieczoru ze znajomymi. Zastępuje też w ogóle proste, pocieszające jedzenie: „zrób sobie dobrze 🍕”, „zasłużyłeś na 🍕” albo obrazek na zaproszeniu na imprezę. Pizza jest tania, da się nią podzielić i mało kto jej nie lubi, więc emoji brzmi przyjaźnie i bez presji, gdziekolwiek się pojawi.

Poza jedzeniem widać je w nazwach użytkowników i opisach profili jako skrót od „lubię proste przyjemności” oraz w żartach typu „pizza to życie”. Nic z tego nie jest szyfrem: to jedno z niewielu emoji z jedzeniem rozumianych tak samo niemal wszędzie.

Skąd się wzięła pizza i czemu tak bardzo się różni?

Neapol stworzył danie; reszta świata zrobiła własne wersje. Pizza w znanej większości postaci ukształtowała się w Neapolu w XVIII i XIX wieku jako tanie jedzenie uliczne: płaskie ciasto szybko wypiekane w piecu opalanym drewnem, z pomidorami, które Europejczycy dopiero zaczęli jadać. Słynna opowieść głosi, że w 1889 roku pizzaiolo Raffaele Esposito upiekł dla królowej Małgorzaty Sabaudzkiej pizzę z pomidorami, mozzarellą i bazylią w kolorach włoskiej flagi i nazwał ją jej imieniem. Historycy wątpią w szczegóły, ale Margherita pozostaje wzorcem. Prawdziwa pizza neapolitańska jest miękka i wiotka, z napuszonym, przypieczonym brzegiem, a UE chroni jej przepis jako gwarantowaną tradycyjną specjalność od 2010 roku.

Włoscy emigranci zabrali pizzę do Stanów Zjednoczonych, gdzie stała się kawałkiem z emoji: większym, sztywniejszym plackiem krojonym w trójkąty, często z pepperoni, pikantnym amerykańskim salami. Chicago odpowiedziało głęboką pizzą deep-dish pieczoną w formie; Rzym ma cienką, chrupiącą wersję i pizzę al taglio, sprzedawaną na prostokąty. Gdzie indziej pizza wchłonęła lokalne smaki: kukurydzę i majonez w Japonii, pizzę kebabową w Szwecji, ser catupiry w Brazylii oraz tureckie pide i lahmacun, które turyści nazywają „turecką pizzą”. Ananas na pizzy, wymyślony w Kanadzie w 1962 roku, pozostaje ulubioną kulinarną kłótnią internetu.

Ktoś wysłał mi 🍕 — o co mu chodzi?

Zwykle o jedzenie, i to raczej niedługo. Samo albo ze znakiem zapytania to delikatna propozycja: zamówmy pizzę, wpadnij, zjedzmy razem. Po złych wiadomościach to pocieszenie: „wpadnij, mam 🍕”. Obok kciuka w górę albo emoji imprezy potwierdza ustalone już plany. To chyba najmniej zobowiązujące zaproszenie, jakie istnieje, i dlatego ludzie go używają: „nie, dzięki” nikogo nic nie kosztuje. Doszukuj się romansu tylko wtedy, gdy reszta rozmowy już w tę stronę zmierza.