Element tangucki 385

Nie jako samodzielne słowo. Element to część strukturalna, której specjaliści używają do porządkowania, opisywania i analizowania pełnych znaków tanguckich. W niektórych słownikach radykał tangucki jest etykietą porządkującą; nie nadaje temu znakowi stałego tłumaczenia.

W piśmie tanguckim ten sam element graficzny może mieć różne znaczenia, gdy pełni funkcję radykału, albo oznaczać różne dźwięki, gdy jest elementem fonetycznym. Jego rola zależy od pełnego znaku i systemu analizy, dlatego odczyt ustala się na podstawie całego znaku lub hasła słownikowego.

Dlaczego pismo tanguckie przypomina chińskie?

Jego projekt czerpał z pisma chińskiego. Dwór tangucki polecił stworzyć pismo około 1036 roku, za panowania Li Yuanhao, pierwszego cesarza Zachodniej Xia. Pismo miało wspierać budowę państwa, służyć do zapisu tekstów buddyjskich i podkreślać odrębną tożsamość wobec dynastii Song. Sąsiedni Kitanie opracowali swoje pisma około sto lat wcześniej.

Tangut miał własny system pisma, choć jego kształty i sposób łączenia części znaków były inspirowane pismem chińskim. Rękopis znaleziony w Khara-Khoto, prawdopodobnie z XII lub początku XIII wieku, zawiera przekłady chińskich dzieł. Pismo tanguckie było używane także po upadku Zachodniej Xia, za dynastii Yuan i Ming, a pod koniec dynastii Ming wyszło z użycia.