Variatieselector 37

Hij kiest alleen een glyfvariant in combinatie met een basisteken. Op zichzelf is het een onzichtbaar teken zonder eigen lezing. Na een CJK-ideogram — een teken dat in het Chinees, Japans of Koreaans wordt gebruikt — kan het een ideografische variatiereeks (IVS) vormen: een reeks van twee tekens die om een bepaalde getekende vorm, of glyf, vraagt.

De gedocumenteerde ontwerphistorie van dit ideografische gebruik gaat terug tot 2003. Unicode behandelde een praktisch probleem: platte tekst moest verschillen in tekenvorm bewaren die een lettertypekeuze of tekstopmaak niet betrouwbaar kon overbrengen. Het doel was teksten getrouw uit te wisselen voor publicaties, wetenschappelijk werk en officiële documenten.

Het nummer van de selector is geen algemene stijlcode. Het effect hangt af van het volledige paar en de collectie waarin het is geregistreerd: collecties die worden gebruikt door Japanse uitgevers en overheidssystemen kunnen verschillende glyfvarianten toewijzen aan verschillende basistekens. In het gegevensbestand van de Unicode Ideographic Variation Database (IVD), gedateerd 2026-08-03, staan 邉󠄔 en 邊󠄔 als geregistreerde voorbeelden. De keuze zit dus in het paar, niet in de onzichtbare selector alleen.

Hoe gebruik ik Variatieselector 37?

Plaats hem alleen na een geregistreerd CJK-basisteken, nooit als los symbool. De geldige eenheid is basisideogram + VS-37. Voeg hem niet aan een willekeurig teken toe in de verwachting dat er een nieuw ontwerp ontstaat: niet-geregistreerde IVS-paren zijn volgens Unicode ongeschikt voor tekstuitwisseling.

Als de app en het lettertype het geregistreerde paar ondersteunen, kan het basisteken in de opgegeven variant verschijnen. Zonder ondersteuning behoudt het meestal zijn gebruikelijke glyf en blijft de selector onzichtbaar.